4.02 திருக்கெடிலவடவீரட்டானம்*
*திருவதிகைவீரட்டானம் என்பதும் இது
பண் - காந்தாரம்
திருச்சிற்றம்பலம்

11	சுண்ணவெண் சந்தனச் சாந்துஞ் சுடர்த் திங்கட் சூளாமணியும் வண்ண உரிவை யுடையும் வளரும் பவள நிறமும் அண்ணல் அரண்முர ணேறும் அகலம் வளாய அரவும் திண்ணன் கெடிலப் புனலும் உடையா ரொருவர் தமர்நாம் அஞ்சுவ தியாதொன்று மில்லை அஞ்ச வருவது மில்லை.	4.2.1
12	பூண்டதோர் கேழல் எயிறும் பொன்றிகழ் ஆமை புரள நீண்டதிண் டோ ள்வலஞ் சூழ்ந்து நிலாக்கதிர் போலவெண் ணூலுங் காண்டகு புள்ளின் சிறகுங் கலந்தகட் டங்கக் கொடியும் ஈண்டு கெடிலப் புனலும் உடையா ரொருவர் தமர்நாம் அஞ்சுவ தியாதொன்று மில்லை அஞ்ச வருவது மில்லை.	4.2.2
13	ஒத்த வடத்திள நாகம் உருத்திர பட்ட மிரண்டும் முத்து வடக்கண் டிகையும் முளைத்தெழு மூவிலை வேலுஞ் *சித்த வடமும் அதிகைச் சேணுயர் வீரட்டஞ் சூழ்ந்து தத்துங் கெடிப் புனலும் உடையா ரொருவர் தமர்நாம் அஞ்சுவ தியாதொன்று மில்லை அஞ்ச வருவது மில்லை. (*) சித்தவடம் என்பது இத்தலத்துக்குச் சமீபத்திலிருப்பது.	4.2.3
14	மடமான் மறிபொற் கலையும் மழுபாம் பொருகையில் வீணை குடமால் வரைய திண்டோ ளுங் குனிசிலைக் கூத்தின் பயில்வும் இடமால் தழுவிய பாகம் இருநில னேற்ற சுவடுந் தடமார் கெடிலப் புனலும் உடையா ரொருவர் தமர்நாம் அஞ்சுவ தியாதொன்று மில்லை அஞ்ச வருவது மில்லை.	4.2.4
15	பலபல காமத்த ராகிப் பதைத்தெழு வார்மனத் துள்ளே கலமலக் கிட்டுத் திரியுங் கணபதி யென்னுங் களிறும் வலமேந் திரண்டு சுடரும் வான்கயி லாய மலையும் நலமார் கெடிலப் புனலும் உடையா ரொருவர் தமர்நாம் அஞ்சுவ தியாதென்று மில்லை அஞ்ச வருவது மில்லை.	4.2.5
16	கரந்தன கொள்ளி விளக்குங் கறங்கு துடியின் முழக்கும் பரந்த பதினெண் கணமும் பயின்றறி யாதன பாட்டும் அரங்கிடை நூலறி வாளர் அறியப் படாததோர் கூத்தும் நிரந்த கெடிலப் புனலும் உடையா ரொருவர் தமர்நாம் அஞ்சுவ தியாதொன்று மில்லை அஞ்ச வருவது மில்லை.	4.2.6
17	கொலைவரி வேங்கை அதளுங் குலவோ டிலங்குபொற் றோடும் விலைபெறு சங்கக் குழையும் விலையில் கபாலக் கலனும் மலைமகள் கைக்கொண்ட மார்பும் மணியார்ந் திலங்கு மிடறும் உலவு கெடிலப் புனலும் உடையா ரொருவர் தமர்நாம் அஞ்சுவ தியாதொன்று மில்லை அஞ்ச வருவது மில்லை.	4.2.7
18	ஆடல் புரிந்த நிலையும் அரையில் அசைத்த அரவும் பாடல் பயின்ற பல்பூதம் பல்லா யிரங்கொள் கருவி நாடற் கரியதோர் கூத்தும் நன்குயர் வீரட்டஞ் சூழ்ந்து ஓடுங் கெடிலப் புனலும் உடையா ரொருவர் தமர்நாம் அஞ்சுவ தியாதொன்று மில்லை அஞ்ச வருவது மில்லை.	4.2.8
19	சூழு மரவத் துகிலுந் துகில்கிழி கோவணக் கீளும் யாழின் மொழியவள் அஞ்ச அஞ்சா தருவரை போன்ற வேழ முரித்த நிலையும் விரிபொழில் வீரட்டஞ் சூழ்ந்து தாழுங் கெடிலப் புனலும் உடையா ரொருவர் தமர்நாம் அஞ்சுவ தியாதொன்று மில்லை அஞ்ச வருவது மில்லை.	4.2.9
20	நரம்பெழு கைகள் பிடித்து நங்கை நடுங்க மலையை உரங்களெல் லாங்கொண் டெடுத்தான் ஒன்பதும் ஒன்றும் அலற வரங்கள் கொடுத்தருள் செய்வான் வளர்பொழில் வீரட்டஞ் சூழ்ந்து நிரம்பு கெடிலப் புனலும் உடையா ரொருவர் தமர்நாம் அஞ்சுவ தியாதொன்று மில்லை அஞ்ச வருவது மில்லை.	4.2.10

4. 03 திருவையாறு
பண் - காந்தாரம்
திருச்சிற்றம்பலம்

21	மாதர்ப் பிறைக்கண்ணி யானை மலையான் மகளொடும் பாடிப் போதொடு நீர்சுமந் தேத்திப் புகுவா ரவர்பின் புகுவேன் யாதுஞ் சுவடு படாமல் ஐயா றடைகின்ற போது காதன் மடப்பிடி யோடுங் களிறு வருவன கண்டேன் கண்டே னவர்திருப் பாதங் கண்டறி யாதன கண்டேன்.	4.3.1
22	போழிளங் கண்ணியி னானைப் பூந்துகி லாளொடும் பாடி வாழியம் போற்றியென் றேத்தி வட்டமிட் டாடா வருவேன் ஆழி வலவனின் றேத்தும் ஐயா றடைகின்ற போது கோழி பெடையொடுங் கூடிக் குளிர்ந்து வருவன கண்டேன் கண்டே னவர்திருப் பாதங் கண்டறி யாதன கண்டேன்.	4.3.2
23	எரிப்பிறைக் கண்ணியி னானை யேந்திழை யாளொடும் பாடி முரித்த இலயங்க ளிட்டு முகமலர்ந் தாடா வருவேன் அரித்தொழு கும்வெள் ளருவி ஐயா றடைகின்ற போது வரிக்குயில் பேடையொ டாடி வைகி வருவன கண்டேன் கண்டே னவர்திருப் பாதங் கண்டறி யாதன கண்டேன்.	4.3.3
24	பிறையிளங் கண்ணியி னானைப் பெய்வளை யாளொடும் பாடித் துறையிளம் பன்மலர் தூவித் தோளைக் குளிரத் தொழுவேன் அறையிளம் பூங்குயி லாலும் ஐயா றடைகின்ற போது சிறையிளம் பேடையொ டாடிச் சேவல் வருவன கண்டேன் கண்டே னவர்திருப் பாதங் கண்டறி யாதன கண்டேன்.	4.3.4
25	ஏடு மதிக்கண்ணி யானை ஏந்திழை யாளொடும் பாடிக் காடொடு நாடு மலையுங் கைதொழு தாடா வருவேன் ஆட லமர்ந்துறை கின்ற ஐயா றடைகின்ற போது பேடை மயிலொடுங் கூடிப் பிணைந்து வருவன கண்டேன் கண்டே னவர்திருப் பாதங் கண்டறி யாதன கண்டேன்.	4.3.5
26	தண்மதிக் கண்ணியி னானைத் தையல்நல் லாளொடும் பாடி உண்மெலி சிந்தைய னாகி உணரா வுருகா வருவேன் அண்ண லமர்ந்துறை கின்ற ஐயா றடைகின்ற போது வண்ணப் பகன்றிலொ டாடி வைகி வருவன கண்டேன் கண்டே னவர்திருப் பாதங் கண்டறி யாதன கண்டேன்.	4.3.6
27	கடிமதிக் கண்ணியி னானைக் காரிகை யாலொடும் பாடி வடிவொடு வண்ண மிரண்டும் வாய்வேண் டுவசொல்லி வாழ்வேன் அடியிணை ஆர்க்குங் கழலான் ஐயா றடைகின்ற போது இடிகுர லன்னதோர் ஏனம் இசைந்து வருவன கண்டேன் கண்டே னவர்திருப் பாதங் கண்டறி யாதன கண்டேன்.	4.3.7
28	விரும்பு மதிக்கண்ணி யானை மெல்லிய லாளொடும் பாடிப் பெரும்புலர் காலை யெழுந்து பெறுமலர் கொய்யா வருவேன் அருங்கலம் பொன்மணி யுந்தும் ஐயா றடைகின்ற போது கருங்கலை பேடையொ டாடிக் கலந்து வருவன கண்டேன் கண்டே னவர்திருப் பாதங் கண்டறி யாதன கண்டேன்.	4.3.8
29	முற்பிறைக் கண்ணியி னானை மொய்குழ லாளொடும் பாடிப் பற்றிக் கயிறறுக் கில்லேன் பாடியும் ஆடா வருவேன் அற்றருள் பெற்றுநின் றாரோ டையா றடைகின்ற போது நற்றுணைப் பேடையொ டாடி நாரை வருவன கண்டேன் கண்டே னவர்திருப் பாதங் கண்டறி யாதன கண்டேன்.	4.3.9
30	திங்கள் மதிக்கண்ணி யானைத் தேமொழி யாளொடும் பாடி எங்கருள் நல்குங்கொ லெந்தை எனக்கினி யென்னா வருவேன் அங்கிள மங்கைய ராடும் ஐயா ரடைகின்ற போது பைங்கிளி பேடையொ டாடிப் பறந்து வருவன கண்டேன் கண்டே னவர்திருப் பாதங் கண்டறி யாதன கண்டேன்.	4.3.10
31	வளர்மதிக் கண்ணியி னானை வார்குழ லாளொடும் பாடிக் களவு படாததோர் காலங் காண்பான் கடைக்கணிக் கின்றேன் அளவு படாததோ ரன்போ டையா றடைகின்ற போது இளமண நாகு தழுவி ஏறு வருவன கண்டேன் கண்டே னவர்திருப் பாதங் கண்டறி யாதன கண்டேன்.	4.3.11

4. 04 திருவாரூர்
பண் - காந்தாரம்
திருச்சிற்றம்பலம்

32	பாடிளம் பூதத்தி னானும் பவளச்செவ் வாய்வண்ணத் தானுங் கூடிள மென்முலை யாளைக் கூடிய கோலத்தி னானும் ஓடிள வெண்பிறை யானும் ஒளிதிகழ் சூலத்தி னானும் ஆடிளம் பாம்பசைத் தானும் ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.	4.4.1
33	நரியைக் குதிரைசெய் வானும் நரகரைத் தேவுசெய் வானும் விரதங்கொண் டாடவல் லானும் விச்சின்றி நாறுசெய் வானும் முரசதிர்ந் தானை முன்னோட முன்பணிந் தன்பர்கள் ஏத்த அரவரைச் சாத்திநின் றானும் ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.	4.4.2
34	நீறுமெய் பூசவல் லானும் நினைப்பவர் நெஞ்சத்து ளானும் ஏறுகந் தேறவல் லானும் எரிபுரை மேனியி னானும் நாறு கரந்தையி னானும் நான்மறைக் கண்டத்தி னானும் ஆறு சடைக்கரந் தானும் ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.	4.4.3
35	கொம்புநல் வேனி லவனைக் குழைய முறுவல்செய் தானுஞ் செம்புனல் கொண்டெயில் மூன்றுந் தீயெழக் கண்சிவந் தானும் வம்புநற் கொன்றையி னானும் வாட்கண்ணி வாட்டம தெய்த அம்பர ஈருரி யானும் ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.	4.4.4
36	ஊழி யளக்கவல் லானும் உகப்பவர் உச்சியுள் ளானுந் தாழிளஞ் செஞ்சடை யானுந் தண்ணமர் திண்கொடி யானுந் தோழியர் தூதிடை யாடத் தொழுதடி யார்கள் வணங்க ஆழி வளைக்கையி னானும் ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.	4.4.5
37	ஊர்திரை வேலையுள் ளானும் உலகிறந் தொண்பொரு ளானுஞ் சீர்தரு பாடலுள் ளானுஞ் செங்கண் விடைக்கொடி யானும் வார்தரு பூங்குழ லாளை மருவி யுடன்வைத் தவனும் ஆதிரை நாளுகந் தானும் ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.	4.4.6
38	தொழற்கங்கை துன்னிநின் றார்க்குத் தோன்றி யருளவல் லானுங் கழற்கங்கை பன்மலர் கொண்டு காதல் கனற்றநின் றானுங் குழற்கங்கை யாளையுள் வைத்துக் கோலச் சடைக்கரந் தானும் அழற்கங்கை ஏந்தவல் லானும் ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.	4.4.7
39	ஆயிரந் தாமரை போலும் ஆயிரஞ் சேவடி யானும் ஆயிரம் பொன்வரை போலும் ஆயிரந் தோளுடை யானும் ஆயிர ஞாயிறு போலும் ஆயிர நீண்முடி யானும் ஆயிரம் பேருகந் தானும் ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.	4.4.8
40	வீடரங் காநிறுப் பானும் விசும்பினை வேதி தொடர ஓடரங் காகவைத் தானும் ஓங்கியோ ரூழியுள் ளானுங் காடரங் காமகிழ்ந் தானுங் காரிகை யார்கள் மனத்துள் ஆடரங் கத்திடை யானும் ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.	4.4.9
41	பையஞ் சுடர்விடு நாகப் பள்ளிகொள் வானுள்ளத் தானுங் கையஞ்சு நான்குடை யானைக் கால்விர லாலடர்த் தானும் பொய்யஞ்சி வாய்மைகள் பேசிப் புகழ்புரிந் தார்க்கருள் செய்யும் ஐயஞ்சின் அப்புறத் தானும் ஆரூ ரமர்ந்தஅம் மானே.	4.4.10

4. 05 திருவாரூர்ப்பழமொழி
பண் - காந்தாரம்
திருச்சிற்றம்பலம்

42	மெய்யெலாம் வெண்ணீறு சண்ணித்த மேனியான் தாள்தொ ழாதே உய்யலா மென்றெண்ணி உறிதூக்கி யுழிதந்தென் உள்ளம் விட்டுக் கொய்யுலா மலர்ச்சோலைக் குயில்கூவ மயிலாலும் ஆரூ ரரைக் கையினாற் றொழா தொழிந்து கனியிருக்கக் காய்கவர்ந்த கள்வனேனே.	4.5.1
43	என்பிருத்தி நரம்புதோல் புகப்பெய்திட் டென்னையோர் உருவ மாக்கி இன்பிருத்தி முன்பிருந்த வினைதீர்த்திட் டென்னுள்ளங் கோயி லாக்கி அன்பிருத்தி அடியேனைக் கூழாட்கொண் டருள்செய்த ஆரூ ரர்தம் முன்பிருக்கும் விதியின்றி முயல்விட்டுக் காக்கைப்பின் போன வாறே.	4.5.2
44	பெருகுவித்தென் பாவத்தைப் பண்டெலாங் குண்டர்கள்தஞ் சொல்லே கேட்டு உருகுவித்தென் உள்ளத்தின் உள்ளிருந்த கள்ளத்தைத் தள்ளிப் போக்கி அருகுவித்துப் பிணிகாட்டி ஆட்கொண்டு பிணிதீர்த்த ஆரூ ரர்தம் அருகிருக்கும் விதியின்றி அறமிருக்க மறம்விலைக்குக் கொண்ட வாறே.	4.5.3
45	குண்டானாய்த் தலைபறித்துக் குவிமுலையார் நகைகாணா துழிதர் வேனைப் பண்டமாப் படுத்தென்னைப் பால்தலையிற் றெளித்துத்தன் பாதங் காட்டித் தொண்டெலா மிசைபாடத் தூமுறுவல் அருள்செய்யும் ஆரூ ரரைப் பண்டெலாம் அறியாதே பனிநீராற் பரவைசெயப் பாவித் தேனே.	4.5.4
46	துன்னாகத் தேனாகித் துர்ச்சனவர் சொற்கேட்டுத் துவர்வாய்க் கொண்டு என்னாகத் திரிதந்தீங் கிருகையேற் றிடவுண்ட ஏழை யேன்நான் பொன்னாகத் தடியேனைப் புகப்பெய்து பொருட்படுத்த ஆரூ ரரை என்னாகத் திருத்தாதே ஏதன்போர்க் காதனாய் அகப்பட் டேனே.	4.5.5
47	பப்போதிப் பவணனாய்ப் பறித்ததொரு தலையோடே திரிதர் வேனை ஒப்போட வோதுவித்தென் உள்ளத்தின் உள்ளிருந்தங் குறுதி காட்டி அப்போதைக் கப்போதும் அடியவர்கட் காரமுதாம் ஆரூ ரரை எப்போது நினையாதே இருட்டறையின் மலடுகறந் தெய்த்த வாறே.	4.5.6
48	கதியொன்றும் அறியாதே கண்ணழலத் தலைபறித்துக் கையில் உண்டு பதியொன்று நெடுவீதிப் பலர்காண நகைநாணா துழிதர் வேற்கு மதிதந்த ஆருரில் வார்தேனை வாய்மடுத்துப் பருகி உய்யும் விதியின்றி மதியிலியேன் விளக்கிருக்க மின்மினித்தீக் காய்ந்த வாறே.	4.5.7
49	பூவையாய்த் தலைபறித்துப் பொறியற்ற சமண்நீசர் சொல்லே கேட்டுக் காவிசேர் கண்மடவார்க் கண்டோ டிக் கதவடைக்குங் கள்வ னேன்றன் ஆவியைப் போகாமே தவிர்த்தென்னை யாட்கொண்ட ஆரூ ரரைப் பாவியேன் அறியாதே பாழூரிற் பயிக்கம்புக் கெய்த்த வாறே.	4.5.8
50	ஒட்டாத வாளவுணர் புரம்மூன்றும் ஓரம்பின் வாயின் வீழக் கட்டானைக் காமனையுங் காலனையுங் கண்ணினொடு காலின் வீழ அட்டானை ஆரூரில் அம்மானை ஆர்வச்செற் றக்கு ரோதந் தட்டானைச் சாராதே தவமிருக்க அவஞ்செய்து தருக்கி &#