| 2398
| கொற்ற வேற்படை பரித்திடும் ஆயிர கோடி
ஒற்றர்
தங்களை நோக்கியே சூரனாம் உரவோன்
மற்றென் ஆட்சியாம் அண்டங்கள் எங்கணும்
வைகிச்
சுற்று தானையைத் தம்மினோ கடிதெனச் சொன்னான்.
| 1 |
| 2399
| சொன்ன காலையின் நன்றென வணங்கியே தூதர்
பன்ன
ருங்கதி கொண்டனர் விண்டனர் படர்ந்து
பொன்னின் மேதகும் அண்டங்கள்
இடைதொறும் புகுந்து
மன்னர் மன்னவன் தன்பணி முறையினை வகுத்தார்.
| 2 |
| 2400
| வகுத்த காலையில் ஆண்டுறை அவுணமன்
னவர்கள்
தொகுத்த நாற்பெருந் தானையங் கடலொடுந் துவன்றி
மிகுத்த
அண்டத்தின் புடைதொறும் புடைதொறும் மேனாட்
பகுத்து வைத்திடும் வாயிலின்
நெறிகளாற் படர்ந்தார்.
| 3 |
| 2401
| முந்தை அண்டத்தின் நெறிதனில் முழங்கிருஞ
சேனை
வந்து வந்திவட் செறிவன விதியொடு மாறாய்ச்
சுந்த ரங்கெழு
மாயன்இவ் வுலகுயிர் துய்ப்ப
உந்தி யின்வழி அங்கவை தோன்றுமா றொப்ப.
| 4 |
| 2402
| பூதம் யாவையும் உயிர்களும் புவனமுள்
ளனவும்
பேதம் நீங்கிய சுருதியா கமங்களும் பிறவும்
ஆதி காலத்தின்
அநாதியாம் எம்பிரான் அளப்பில்
பாத பங்கயத் துதிப்பவும் போன்றன பகரின்.
| 5 |
| 2403
| இனைய தன்மையால் அண்டத்தின் நெறிதனில்
ஏகும்
வனைக ருங்கழல் அவுணர்தம் படையிவண் வரலுங்
கனலி தன்சுடர்
மறைந்தன நடுங்கினன் கனலும்
அனிலன் தானுமெய் வியர்த்தனன் நெருக்கமுற்
றயர்வான்.
| 6 |
| 2404
| ஆ£¢த்த ஓசையால் அகிலமுந் துளங்கிய
அவுணர்
கார்த்த மெய்யொளி கதுவலால் இருண்டன ககனந்
தூர்த்த பூழியால்
ஆழிகள் வறந்தன துணைத்தாள்
பேர்த்து வைத்திடு தன்மையால் அண்டமும் பிளந்த.
| 7 |
| 2405
| கூடும் இப்பெருந் தானையை நோக்கிமெய்
குலைவுற்
றோடு தற்கிடம் இன்றிநின் றிரங்கினர் உம்பர்
வீடி னானென
வாசவன் மருண்டனன் விதியும்
நீடு மாயனும் முடிவதென் னோவென நினைந்தார்.
| 8 |
| 2406
| பூத லந்தனில் அம்பர நெறிதனில் புடைசூழ்
மாதி
ரங்களில் அளக்கரின் வரைகளில் வழியில்
பாத லங்களில் பிறவினில் அவுணர்தம்
படைகள்
ஏதும் வௌ¢ளிடை இன்றியே சென்றன ஈண்டி.
| 9 |
| 2407
| மலர யன்பதம் மால்பதம் முனிவர்கள் வைகும்
உலகம்
வாசவன் தொன்னகர் ஏனையோர் உறையுள்
அலரி யாதியர் செல்கதி பிலங்களில்
அனிகம்
பலவும் நின்றன செல்லிடம் பெறாதபான் மையினால்.
| 10 |
| 2408
| மாறி லாதன தொல்லையண் டங்களின் வந்த
வீறி
லாததோர் தூசிகள் படர்ந்திடும் எல்லை
நூறு கோடியோ சனைகளென் றறிஞர்கள்
நுவன்றார்
வேறு பின்வருந் தானையின் பெருமையார் விதிப்பார்.
| 11 |
| 2409
| குறுமை யாமுயிர் வாழ்க்கையர் கொண்டதொல்
வளம்போற்
சிறுமை யோவிது விரித்திட அவுணர்கோன் சேனை
அறிஞர் கூறிய
பெருந்தொகை தன்னினும் அடங்கா
பிறிது மற்றிதற் குவமையும் ஒன்றிலை
பேசின்.
| 12 |
| 2410
| அஞ்சு பட்டிடு பூதங்கள் பல்லுரு
வமைந்து
நெஞ்சு பட்டிடும் உயிர்கொடு நேருமேல் நிகரும்
அஞ்சு பட்டிடு
பொருப்பெலாஞ் சூறைமுன் மயங்கும்
பஞ்சு பட்டிட நடந்திடு தூசிமுற் படையே.
| 13 |
| 2411
| அந்த மின்றியே அகன்புவி கொண்டஅண்
டத்தில்
வந்தி டுந்திறற் படைகளின் பெருமையா£¢ வகுப்பார்
முந்து
தூசிகள் மகேந்திரப் பெருநகர் மூடி
இந்த வண்டத்தின் இடமெலாம் நிறைந்தன
இமைப்பில்.
| 14 |
| 2412
| ஆன காலையில் ஒற்றர்போய்ச் சூரனை யடைந்து
பானல்
மெல்லடி கைதொழு தையநீ படைத்த
சேனை வந்தயல் நின்றன தூசிமுற்
சென்று
வானு லாவுபேர் அண்டத்தை நெருக்கின மன்னோ.
| 15 |
| 2413
| என்னும் எல்லையில் நன்றென அவுணர்கோன்
எழுந்து
தன்ன தாகிய உறையுள் போய்த் தடம்புன லாடித்
துன்னும் ஐவகை
உணவுடன் அறுசுவை தொடர்ந்த
அன்னம் உண்டனன் நஞ்சுகொல் மருந்துகொல் அதுவே.
| 16 |
| 2414
| நீற ணிந்தனன் நெற்றிமெய்ந் நிரைவிரை களபச்
சேற
ணிந்தனன் பூந்தொடை பங்கியிற் செறித்தான்
மாறில் பொற்சுடர்க் கலையுடன்
அணிகலன் மாற்றி
வேறு வேறுநன் கினியன புனைந்தனன் விரைவில்.
| 17 |
| 2415
| ஈசன் மாப்படை ஏனையோர் பெரும்படை யாவும்
மாசில்
ஆயிர கோடிதேர் செலுத்தியே அவையுங்
கேச ரித்திறல் யானமுங் கேடில்பொற்
றேரும்
பாச னத்திறல் அவுணர்கொண் டேகுவான் பணித்தான்.
| 18 |
| 2416
| ஆங்க வெல்லையிற் சூரபன் மாவெனும்
அவுணன்
பாங்கர் வந்திடு வலவர்தந் தொகையினைப் பாரா
ஓங்கு மோ£¢தடந்
தேரினைக் கொணர்திரென் றுரைப்பப்
பூங்க ழற்றுணை வணங்கியே நன்றெனப்
போனார்.
| 19 |
| 2417
| வாட்டு கேசரி எழுதி னாயிரம் வயமாக்
கூடடம்
அங்கணோ ரெழுபதி னாயிரங் கூளி
ஈட்ட மாகிய தெழுபதி னாயிரம்
ஈர்ப்பப்
பூட்டி நன்குறப் பண்ணினார் ஆங்கொரு பொலன்தேர். 20
| 20 |
| 2418
| மண்ட லத்தினும் ஆன்றபேர் இடத்தது
மருங்கில்
தெண்டி ரைக்கட லாமென ஆர்ப்பது செறிந்த
அண்ட மாயிர கோடியுந்
தன்னிடத தாற்றிக்
கொண்டு நின்றிடும் வலியது மடங்கலங் கொடித்தேர்.
| 21 |
| 2419
| முடியும் எல்லையில் எழுதரு மருத்தினும்
உந்திக்
கடிது செல்வது சென்றிடு விசையினால் ககுபத்
தடநெ டுங்கிரி
அலமரத் தபனருங் குளிர
வடவை யங்கிகள் விளிந்திடப் புரிவதம் மான்தேர்.
| 22 |
| 2420
| ஏழு நேமியும் இடைப்படு தீபமும் யாவுஞ்
சூழு
கின்றபேர் அடுக்கலும் ஒன்றிய தொடர்பின்
கேழில்¢ பன்மணி ஓவியப் பத்திகள்
கெழுவும்
ஆழி தாங்கிய அண்டமொத் திலங்கிய தகன்தேர்.
| 23 |
| 2421
| தொழுத குந்திறல் அவுணர்கோன் வேள்வியில்
துஞ்சி
எழுவ தாகிய எல்லையில் தோன்றிய தெதிர்ந்தார்
குழுவி ரிந்திடத்
துரப்பது நான்முகக் குரிசில்
அழியும் நாளினும் அழிந்திடா திருப்பதவ்
வகல்தேர்.
| 24 |
| 2422
| கண்ண கன்படை அளப்பில பரித்தது காமர்
விண்ண
வர்க்குள வலியெலாங் கொண்டது மேனாள்
அண்ணல் நல்கிய இந்திர ஞாலமும் அனைய
தெண்ணின் மேற்படு மியாணர்பெற் றுடையதவ் விரதம்.
| 25 |
| 2423
| அனைய தாகிய தேரினை வலவர்கொண் டணைந்து
தினக
ரன்தனை வெகுண்டவன் தாதைமுன் செலுத்தத்
துணை மற்றதில் இவர்ந்தனன்
இவர்தலுந் தொழுது
புனைதி வாகையென் றவுணர்கள் பூமழை பொழிந்தார்.
| 26 |
| 2424
| பொழிந்த காலையில் வலவர்கள் அங்கதிற்
புக்குக்
கழிந்த சீர்த்தியான் ஆணையால் தேரினைக் கடவத்
தழிந்த ழீமெனப்
பல்லியம் இயம்பின சகங்கள்
அழிந்த நாளெழு கடலென அவுணர்கள் ஆர்த்தார்.
| 27 |
| 2425
| அங்கி யன்னபொற் படியகங் கோடிகம்
அடைப்பை
திங்கள் வெண்குடை கவரிகொண் டொழுகினர் சிலதர்
துங்க மிக்கவன்
சீர்த்தியும் ஆணையுந் தொடர்ந்து
மங்க லந்திகழ் உருக்கொடு சூழ்ந்திடும்
வகைபோல்.
| 28 |
| 2426
| அண்ணல் மேவரு கோநகர் எல்லையுள் அடைந்த
எண்ணில்
மாப்பெருஞ் சிகரியின் வாயில்கள் இகந்தே
கண்ண கன்ஞௌ¢ளல் ஆயிர கோடியுங்
கடந்து
வண்ண மாமணிக் கோபுர முதற்கடை வந்தான்.
| 29 |
| 2427
| வேறு
தானவர் கோமகன் தடம்பொற் றேரொடு
மாநகர் முதற்கடை வாயில் போதலும்
ஆனது நோக்கியே அங்கட்
சூழ்தரு
சேனைகள் ஆர்த்தன உடுக்கள் சிந்தவே.
| 30 |
| 2428
| ஞெலிததிடு பரவையின் நீல வெவ்விடம்
ஒலித்தெழுந்
தாலென உலப்பில் தானைகள்
கலித்தன படர்ந்தன கண்ண கன்புவி
சலித்தது
கொடியரைத் தரிக்கொ ணாமையால்.
| 31 |
| 2429
| நேரியம் பரியதோர் நிசாளஞ் சல்லிகை
பேரியம்
பணைவயிர் பிறங்கு தண்ணுமை
தூரியம் காகளந் துடிமு தற்படு
சீரியம்
பலவுடன் இயம்பிச் சென்றவே.
| 32 |
| 2430
| சேயின குஞ்சிகள் செறிந்த தானவர்
பாயின
தானையில் படர்ந்த பூழிகள்
வாயின பரவைமேல் வடவைத் தீவிராய்ப்
போயின
நாளெழு புகையைப் போன்றவே.
| 33 |
| 2431
| வானினும் மண்ணினும் மாதி ரத்தினுந்
தானிறை
கடலினுந் தணப்பின் றாகியே
மேனிறை பூழிகள் மிடைய எங்கணுஞ்
சோனைகொள்
பின்பனித் தூவல் போன்றவே.
| 34 |
| 2432
| சூரனி கரத்தெழு தூளி அந்நகர்
ஆரகில் ஆவியும்
யாரும் ஆடிய
பூரிகொள் சுண்ணமும் பொருந்திப் போவது
காரின மின்னொடு
கடலுண் டேகல்போல்.
| 35 |
| 2433
| திண்டிறற் கரிகளில் தேரில் வெண்கொடி
மண்டுறு
பூழிதோய் வானிற் செல்வன
கொண்டலின் இருதுவிற் கொக்கின்
மாலைகள்
தண்டுளி யுறைப்புழிப் படருந் தன்மைபோல்.
| 36 |
| 2434
| படைவகை திசையெலாம் படரப் பாயிருள்
அடைவது
சூரறிந் தண்டம் யாவினும்
மிடைதரு கதிர்களை விளிக்க வந்தெனக்
குடைநிரை
எங்கணுங் குழுமு கின்றவே.
| 37 |
| 2435
| வெம்பரி கரியுமிழ் விலாழி மாமதம்
இம்பரின்
நகரெலாம் யாற்றின் ஏகலால்
உம்பர்மற் றல்லதை ஒருவன் தானைகள்
அம்புவி
சென்றிடற் கரிய தானதே.
| 38 |
| 2436
| இவ்வகை தானைகள் ஈண்டிச் சென்றிடத்
தெவ்வலி
அவுணர்கோன் செம்பொற் றேரின்மேல்
மைவரை மேருவின் வருவ
தாமெனக்
கவ்வையின் அமர்புரி களரி ஏகினான்.
| 39 |
| 2437
| பூசலின் எல்லையில் புரவ லன்செலத்
தூசிய தாகியே
தொடர்ந்த தானைகள்
ஈசன தருள்மகன் இனிது வைகிய
பாசறை சூழ்ந்தன படியும்
வானுமாய்.
| 40 |
| 2438
| உரற்றிய கணமழை உம்பர் சூழ்ந்தென
விரற்றொடு
சூழ்படை ஈட்டம் நோக்கியே
மரற்றுறு பலங்களில வாரி கண்வர
அரற்றினர்
வெருவினர் அமரர் யாவரும்.
| 41 |
| 2439
| அழுங்கினன் புரந்தரன் அகிலம்
யாவையும்
விழுங்குறும் இருவரும் விம்மி னாருளம்
புழுங்கினர் வீரர்கள்
பூதர் ஏங்கினார்
கொழுங்கனல் இடைப்படு விலங்கின் கொள்கைபோல்.
| 42 |
| 2440
| ஆவதோர் காலையில் அரியும் நான்முகத்
தேவனும்
ஏனைய திசையி னோர்களும்
மூவிரு முகமுடை முதல்வன் தன்னிரு
பூவடி
பணிந்திவை புகறல் மேயினார்.
| 43 |
| 2441
| வேறு
அந்தமி லாத அண்டம் ஆயிரத் தெட்டுத்
தன்னில்
வந்திடு தானை யோடு மாபெருஞ் சூர பன்மன்
உந்திய தேரின் மேலான்
உறுசமர் புரிவான் போந்தான்
முந்திய தூசி நந்தம் பாசறை மொய்த்த தென்றார்.
| 44 |
| 2442
| என்னலும் முறுவல் செய்தாங் கிலங்கெழில் தவிசின்
வைகும்
பன்னிரு கரத்து வள்ளல் பவனனைக் குறிப்பின் நோக்க
முன்னம
துணர்ந்து வல்லே முளவுகோல் கயிறு பற்றிப்
பொன்னவிர் மனவே கப்பேர்ப்
புரவிமான் தேர்முன் உய்த்தான்.
| 45 |
| 2443
| உய்த்திடு கின்ற காலத் தொய்யென எழுந்து
காமர்
புத்தலர் நீபத் தாரான் புகர்மழுக் குலிசஞ் சூலஞ்
சத்திவாள்
பலகை நேமி தண்டெழுச் சிலைகோல் கைவேல்
கைத்தலங் கொண்டான் என்னின்
அவன்தவங் கணிக்கற் பாற்றோ.
| 46 |
| 2444
| மாறிலா அருக்கன் நாப்பண் வைகிய பரம
னேபோல்
ஆறுமா முகத்து வள்ளல் அலங்குளைப் புரவி மான்தேர்
ஏறினான் வீர
வாகு இலக்கரோ டெண்ம ராகும்
பாறுலாங் குருதி வேலார் பாங்கராய்ப் பரசி
வந்தார்.
| 47 |
| 2445
| இராயிர வௌ¢ள மாகும் எண்டொகைப் பூதர்
யாரும்
மராமரம் பிறங்கல் ஈட்டம் வரம்பறு படைகள் பற்றி
விராவினர்
சூழ்ந்து சென்றார் விரிஞ்சனே முதலோர் யாரும்
பராவொடு புடையின் நின்று
பனிமலர் மாரி தூர்த்தார்.
| 48 |
| 2446
| தூர்த்திடு கின்ற காலைச் சுருதியின் தொகைக்கும்
எட்டாத்
தீர்த்தன்மான் றேர்மே லாகித் திண்புவி அண்டந்
தன்னில்
பேர்த்திடும் உயிர்கள் மாற்றப் பின்னறு முன்னோன்
போல
ஆர்த்திடு தானை வௌ¢ளத் தவுணர்கள் மீது போனான்.
| 49 |
| 2447
| ஆங்கது காலை தன்னில் ஆறிரு தடந்தோள்
ஐயன்
பாங்குறு பூதர் யாரும் பாரொடு திசையும் வானும்
நீங்குத லின்றிச்
சூழும் நேரலன் படையை நோக்கி
ஏங்கினர் தொல்லை வன்மை இழந்தனா¢ இனைய
சொற்றார்.
| 50 |
| 2448
| தீயன புரியுஞ் சூரன் செய்திடு தவத்தாற்
பெற்ற
ஆயிர விருநான் கண்டத் தவுணரும் போந்தார் அன்றே
ஏயதோ ரண்டம்
ஒன்றில் இருந்தனர் இவர்மற் றன்றால்
மாயிருந் திசையும் விண்ணும் வையமுஞ்
செறிந்து நின்றார்.
| 51 |
| 2449
| வரத்தினிற் பெரியர் மாய வன்மையிற் பெரியர்
மொய்ம்பின்
உரத்தினிற் பெரியர் வெம்போர் ஊக்கத்திற் பெரியர்
எண்ணில்
சிரத்தினிற் பெரியர் சீற்றச் செய்கையிற் பெரியர்
தாங்குங்
கரத்தினிற் பெரியர் யாருங் காலனிற் பெரியர் அம்மா.
| 52 |
| 2450
| மாகத்தின் வதிந்த வானோர் வன்மையும் வளனும்
வவ்விச்
சோகத்தை விளைத்து வெம்போ£¢ தொடங்கியே தொலைவு
செய்தோர்
மோகத்தின் வரம்பாய் நின்றோ£¢ முழுதுயிர்க் கடலுள்
வேட்கை
மேகத்தின் வலிந்த தீயோர் விரிஞ்சன்ஏற் றிடினும் வெல்வோர்.
| 53 |
| 2451
| கூற்றெனும் நாமத் தண்ணல் கொண்டிடும் அரசுஞ்
செங்கேழ்
நூற்றிதழ்க் கமல மேலான் நுனித்தனன் விதிக்கு
மாறு
மாற்றிடுஞ் செய்கை வல்லோர் மாநில முழுதுண் டாலும்
மாற்றரும்
பசிநோய் மிக்கோ ரண்டங்கள் அலைக்குங் கையோர்.
| 54 |
| 2452
| வெங்கனல் சொ£¤யுங் கண்ணார் விரிகடற் புரைபேழ்
வாயார்
பங்கமில் வயமேற் கொண்டோ£¢ பவத்தினுக் குறையு ளானோர்
செங்கதிர்
மதியந் தோயுஞ் சென்னியர் செயிர்தீர் ஆற்றல்
அங்கத விறையும் பேர
அடிபெயர்த் துலவும் வெய்யோர்.
| 55 |
| 2453
| அங்கிமா முகத்தி னான்போல் அடைந்தனர் பல்லோர்
யாளித்
துங்கமா முகத்தி னான்போல் தோன்றினர் பல்லோர் சூழி
வெங்கைமா
முகத்தி னான்போல் மேயினர் பல்லோர் மேலாஞ்
சிங்கமா முகத்தி னான்போல்
திகழ்ந்தனர் பல்லோர் அன்றே.
| 56 |
| 2454
| மதுவொடு ஆடை பன்போல் வந்தனர் பல்லோர்
யாருந்
துதியுறு புகழச்சுந் தோப சுந்தரிற் செறிந்தோர்
பல்லோர்
அதிர்கழற் சலந்த ரன்போல் ஆர்த்தனர் பல்லோர் ஆற்ற
முதிர்சின
மகிடன் போல மொய்த்தனர் பல்லோர் அம்மா.
| 57 |
| 2455
| அரன்படை பரித்தோர் பல்லோர் அப்புயத் தவிசின்
மேவும்
வரன்படை பரித்தோர் பல்லோர் மழுவொடு தண்டந் தாங்குங்
கரன்படை
பரித்தோர் பல்லோர் கால்படை பரித்தோர் பல்லோர்
முரன்படை படுத்த கொண்டல்
முதுபடை பரித்தோர் பல்லோ£¢.
| 58 |
| 2456
| ஆனதொ ரவுண வௌ¢ளம் அநந்தகோ டியதாம்
என்றே
தானுரை செய்வ தல்லாற் சாற்றவோ ரளவும் உண்டோ
வானமும் நிலனும்
ஏனை மாதிர வரைப்பும் எங்குஞ்
சேனைக ளாகிச் சூழின் யாமென்கொல் செய்வ
தம்மா.
| 59 |
| 2457
| ஒரண்டத் தவுணர் போரால் உலைந்தயாம் ஒருங்கே
யெல்லாப்
பேரண்டத் தோருந் தாக்கிற் பிழைப்புறு பரிசும் உண்டோ
காரண்ட
அளக்கர் சாடிக் கனவரை எறியுங் கால்கள்
ஏரண்டச் சூழல் புக்கால்
அவைபின்னும் இரக்க வற்றோ.
| 60 |
| 2458
| ஒருவரே எம்மை எல்லாம் உரப்பியே துரப்பர்
பின்னை
இருவரே சென்று தாக்கின் யார்இவண் உய்ய வல்லார்
துருவரே யனைய
துப்பிற் சூழுறும் அவுணர் யாரும்
பொருவரே என்னில் நேர்போய்ப் பூசலார்
தொடங்கற் பாலார்.
| 61 |
| 2459
| எல்லையில் ஆற்றல் கொண்ட எம்முடைத் தலைவர்
யாரும்
அல்லன வீரர் தாமும் அவுணரை எதிர்க்க லாற்றா£¢
கல்லொடு
மரத்தால் யாமோ அவர்திறல் கடக்க வல்லேம்
ஒல்லைநம் உயிரும் இன்றே ஒழிந்தன
போலும் அன்றே.
| 62 |
| 2460
| நாற்படை அவுணர் தாக்கின் நாமெலாம் விளிதும்
வீரர்
காற்படு பூளை யேபோற் கதுமென இரிவர் வாகைப்
பாற்படு திறலோன்
நிற்கிற் பழிபடும் இனைய ரோடும்
வேற்படை யொருவன் அன்றி வேறியார் எதி£¢க்க
வல்லார்.
| 63 |
| 2461
| நீடுறு திசையும் வானும் நிலனும்வௌ¢ ளிடைய
தின்றிப்
பாடுற வளைந்து கொண்டார் பற்றலர் அதனால் யாமும்
ஓடியும் உயய
லாகா ஒல்லுமா றவரைத் தாக்கி
வீடுதல் உறுதி யென்றே விளம்பிமேற் சேற
லுற்றா£¢.
| 64 |
| 2462
| மற்றத காலை தன்னில் மாபெரும் பூத
சேனைக்
கொற்றவர் பலரும் ஏனை வீரர்தங் குழுவி னோரும்
வெற்றிகொள்
மொய்ம்பன் தானும் மிடைந்துசூழ் படையை நோக்கி
இற்றன கொல்லோ நந்தம்
வன்மையென் றெண்ண முற்றார்.
| 65 |
| 2463
| அண்டர்கள் முதல்வன் தானும் அமரரும் அகில
மெங்கு
தண்டுத லின்றிச் சூழுந் தானவர் அனிக மெல்லாங்
கண்டனர் துளங்கி
அஞ்சிக் கவன்றனர் அவருட் காரி
வண்டுள அலங்கற் சென்நி வானவற் கினைய
சொல்வான்.
| 66 |
| 2464
| ஆண்டகை முருகன் தன்மேல் ஆயிர விருநா
லண்டத்
தீண்டிய தானை யெல்லாம் இறுத்தன இவற்றி னோடு
மூண்டமர் இயற்றி
வெல்ல வூழிநாள் முடியும் என்றான்
மாண்டிடு கின்ற தெங்ஙன் அவுணா¢கள்
மன்னன் மன்னோ.
| 67 |
| 2465
| அடுதிறல் வலிபெற் றுள்ள அவுணராம் பானாட்
கங்குல்
விடிவதும் அமரர் தங்கள் வெஞ்சிறை வீடு மாறும்
நெடியதொல்
வெறுக்கை தன்னை நீங்கிய நமது துன்பம்
முடிவது மில்லை கொல்லோ மொழிந்தருள்
முதல்வ என்றான்.
| 68 |
| 2466
| இந்திரன் இனைய தன்மை இசைத்தலும் இலங்கை
காத்த
ஐந்திரு சென்னி யானை அடுதிறல் கொண்டு நின்ற
செந்திரு மருமத்
தண்ணல் தேவரை அளிக்குந் தொல்லோன்
புந்திகொள் கவலை நாடி இனையன புகலா
நின்றான்.
| 69 |
| 2467
| காலமாய்க் காலம் இன்றிக் கருமமாய்க் கரும
மின்றிக்
கோலமாய்க் கோலம் இன்றிக் குணங்களாய்க் குணங்கள்
இன்றி
ஞாலமாய் ஞாலம் இன்றி அநாதியாய் நங்கட் கெல்லாம்
மூலமாய் இருந்த
வள்ளல் மூவிரு முகங்கொண் டுற்றான்.
| 70 |
| 2468
| குன்றுதொ றாடல் செய்யுங் குமரவேள் மேரு
வென்னும்
பொன்றிகழ் வெற்பின் வந்து புவனங்கள் முழுதும்
அங்கட்
சென்றுறை உயிர்கள் முற்றுந் தேவருந் தன்பாற் காட்டி
அன்றொரு
வடிவங் கொண்ட தயர்த்தியோ அறிந்த நீதான்.
| 71 |
| 2469
| பொன்னுரு வமைந்த கஞ்சப் புங்கவ னாகி
நல்கும்
என்னுரு வாகிக் காக்கும் ஈசன்போல் இறுதி செய்யும்
மின்னுரு
வென்ன யார்க்கும் வௌ¤ப்படை போலும் அன்னான்
தன்னுரு மறைக ளாலுஞ்
சாற்றுதற் கரிய தன்றே.
| 72 |
| 2470
| பாயிருங் கடலிற் சூழ்ந்த பற்றலர் படையை
எல்லாம்
ஏயெனும் முன்னம் வீட்டுஞ் சிறுவனென் றெண்ணல் ஐய
ஆயிர கோடி
கொண்ட அண்டத்தின் உயிர்கட் கெல்லாம்
நாயகன் அவன்காண் நாஞ்செய் நல்வினைப்
பயனால் வந்தான்.
| 73 |
| 2471
| சூரனே முதலோர் தம்மை இமைப்பினில் தொலைக்க
உன்னின்
மூரலால் அடுவன் கொண்ட முனிவினால் அடுவன் வாய்மைச்
சீரினால்
அடுவன் நாட்டச் செய்கையால் அடுவன் என்றால்
நேரிலா முதல்வன் வன்மை யாவரே
நிகழ்த்தற் பாலார்.
| 74 |
| 2472
| பாரிடர் சேனை யோடு படர்ந்ததும் இலக்கத்
தொன்பான்
வீரர்கள் புடையில் போற்ற மேயதும் படைகள் பற்றிச்
சூரனை
அடுவான் வந்த சூழ்ச்சியுந் தூக்கின் மாதோ
வாரண முதலா மேலோற் கனைத்துமோ
ராட லேகாண்.
| 75 |
| 2473
| துய்யதோர் குமர னேபோல் தோன்றிய முதல்வன்
சூழ்ந்த
வெய்யதா னவரை யெல்லாம் விரைந்துடன் அறுத்து
நீக்கிக்
கையில்வேல் அதனாற் சூரன் ஆற்றலுங் கடக்கும் யாதும்
ஐயுறேல்
காண்டி யென்றான் அறிதுயில் அமா¢ந்த பெம்மான்.
| 76 |
| 2474
| மாலிவை பலவுங் கூறி மகபதி உளத்தைத்
தேற்றி
ஓலமொ டவுண வௌ¢ளம் உம்பருஞ் செறிந்த செவ்வேள்
பாலுற நின்று
போரின் பரிசினைப் பார்த்து மென்றே
வேலைடை முதல்வன் பாங்கா விண்ணவ ரோடும்
போந்தான்.
| 77 |
| 2475
| வேறு
அன்ன தன்மைகண் டறுமுகன் முறுவல்செய்
தடுபோர்
உன்னி யேகலும் வானமும் வையமும் ஒன்றாத்
துன்னு தானவப்
பெருங்கடல் ஆர்த்தமர் தொடங்க
முன்ன மேகிய பாரிடர் யாவரும் முரிந்தார்.
| 78 |
| 2476
| முரிந்த காலையில் பூதரின் முதல்வர்கள்
முரட்போர்
புரிந்து சாய்ந்தனர் இலக்கரோ டெண்மரும் பொருதே
இரிந்து
நீங்கினர் இன்னதோர் தன்மைகள் எல்லாந்
தெரிந்து திண்டிறல் மொய்ம்பினோன்
சிலைகொடு சேர்ந்தான்.
| 79 |
| 2477
| சோ¢பு தன்சிலை வாங்கியே சரமழை சிதறி
நேர்பு
குந்திடும் அவுணர்கள் நெடுந்தலை புயங்கள்
மார்பு வெங்கரங் கழலடி
வரைகளாய் வீழ
ஈர்பு நின்றமர் இயற்றினன் சிறுவரை இகலி.
| 80 |
| 2478
| மாக மேல்நிமிர் ஆயிர கோடிமா கடலுள்
நாக
மொன்றுசென் றலைத்தென நண்ணலர் எதிர்போய்
ஆக வம்புரிந் துலப்புறாத்
தன்மைகண் டழுங்கி
ஏக நாயகன் தனதுபால் வந்தனன் இளவல்.
| 81 |
| 2479
| காலை யங்கதில் அவுணர்தந் தானையோர்
கனத்தின்
சாலம் ஓடின பூதரில் தலைவருஞ் சாய்ந்தார்
கோல வெஞ்சிலை
வீரரும் முரிந்தனர் குழவிப்
பால னேயிவண் வருமெனச் சூழ்ந்தனர் பலரும்.
| 82 |
| 2480
| தண்டு நேமியுங் குலிசமுஞ் சூலமுந்
தனுக்கள்
உண்டு மிழ்ந்திடு வாளியும் உடம்பிடித் தொகையும்
பிண்டி
பாலமுங் கணிச்சியும் பாசமும் பிறவும்
அண்டர் தந்திடு படைகளுஞ்
சொரிந்துநின் றார்த்தார்.
| 83 |
| 2481
| பாரி டங்களின் படையெலாம் நெக்கதும்
பாங்கர்
வீர மொய்ம்பனும் இளைஞரும் வருந்திமீண் டதுவுங்
காரி னம்புரை
அவுணர்தஞ் செய்கையுங் காணா
மூரல் செய்தனன் எவ்வகைத் தேவா¢க்கு முதல்வன்
| 84 |
| 2482
| நாட்டம் மூன்றுடைத் தாதைபோற் சிறிதிறை
நகைத்து
நீட்ட மிக்கதோர் சிலையினை நெடுங்கரம் பற்றிக்
கோட்டி நாணொலி
கொண்டிட அண்டருங் குலைந்தார்
ஈட்ட மிக்கபல் லுயிர்களுந் துளக்கமெய்
தினவே.
| 85 |
| 2483
| வேறு
முக்கணன் உதவிய திருமுருகன் முரணுறு
வரிசிலை முதிரொலிபோய்த்
தொக்கன செவிதொறும் நுழைதலுமே தொலைவறும்
அவுணர்கள் தொகைமுழுதும்
நெக்கன பகிர்வன இரதமெலாம் நிரைபட வருபரி
புரள்வனவே
மைக்கரி தரைமிசை விழுவனவான் மதிதொடுநெடுவரை மறிவனபோல்.
| 86 |
| 2484
| மாசறு மறைகளின் மறையதனை மலைமுனி யுணர்வகை
யருள்புரியந்
தேசிக முதலவன் வரிசிலையிற் செறிமுகில் உறைவகை
சிதறுவபோல்
ஆசுகம் அளவில கடவினனால் அடங்கெழும் அவுணர்கள்
புடைவளையும்
காசினி அகலமும் விரிகடலுங் ககனமும் மிடைவன கணையெனவே.
| 87 |
| 2485
| கொடிகளை அடுவன அளவிலவே குடைகளை அடுவன
அளவிலவே
படைகளை அடுவன அளவிலவே பரிகளை அடுவன அளவிலவே
கடகரி அடுவன
அளவிலவே கனையொலி இரதமொ டவுணர்கள் தம்
முடிகளை அடுவன அளவிலவே முழுதுல
குடையவன் விடுசரமே.
| 88 |
| 2486
| பரவிய தருவினம் என அவுணப் படைநிரை விழுவன
தொடுகடலில்
திரையென விழுவன புரவிஇனந் திருநெடு வரைகளின்
விழுவனதேர்
கருமைகொள் மணிமுகில் இனமெனவே கடகரி விழுவன
கனவரைசூழ்
இரவியும் மதியமும் விழுவனபோல் எழுவன கவிகையும் விழுவனவே.
| 89 |
| 2487
| செல்லுறு தாள்களும் அடுபடைகள் சிந்திய
செங்கைகளுந் திறலே
சொல்லிய வாய்களும் விம்மலுறுந் தோள்களும் நோக்குறு
துணைவிழியுங்
கல்லென ஆர்த்திடு கந்தரமுங் கவசமும் வீரர்கள்
துவசமுடன்
எல்லையி லாதமர் தனிமுதல்வன் எய்திடும் வாளிகள் கொய்திடுமே.
| 90 |
| 2488
| வேறு
வட்டணை கொண்டிடு மால்வரையும்,
எட்டெனும் ஓங்கலும் யானைகளும்
பட்டுரு விக்கணை பாறினவால்,
ஒட்டலர் எங்ஙனம் உய்குவதே.
| 91 |
| 2489
| பொன்னுல கெல்லைபு குந்துலவும்
அன்னமு
யர்த்திடும் அண்ணல்பதந்
துன்னுறும் அச்சுதர் தொல்லுலகின்,
மின்னென
வேசெலும் வேள்கணையே.
| 92 |
| 2490
| மேதினி கீண்டு விரைந்துபுகும்,
பாதல மூல
பரந்துசெலும்
மூதகும் அண்ட முகட்டுருவும்,
மாதிரம் ஏகுறும்
வள்ளல்சரம்.
| 93 |
| 2491
| மூவிரு செய்ய முகத்தொருவன்,
ஏவிய செஞ்சரம்
எங்குமுறா
மேவலர் தங்களை வீட்டிடும்வே,
றேவர்கள் கண்ணும்
இறுத்திலவே.
| 94 |
| 2492
| ஆனனம் ஆறுள அண்ணல்சரம்,
தானவர் சென்னிகள்
தள்ளுதலும்
வானிடை போயின மாண்கதிர்கள்
மேனிம றைப்புறும்
வெய்யவர்போல்.
| 95 |
| 2493
| வாளெழு வேல்பிற வாங்கினர்தந்,
தோள்களை வாளி
துணித்தெறிய
நீளிடை சென்று நிரந்திடுதங்,
கேளிரை அட்டன
கீழ்மையர்போல்.
| 96 |
| 2494
| மாசகல் வானக மாதிரவாய்,
காசினி வேலைகளத
தின்அகம்
பாசறை சுற்றிய பாடியெலாம்,
ஆசற அட்டனன் அற்புதனே.
| 97 |
| 2495
| அட்டிடு கின்றுழி அம்புயன்மால்,
ஒட்டுறு
வாசவன் உள்மகிழாக்
கெட்டனர் தானவர் கேடில்துயர்,
விட்டனம் என்று
விளம்பினரே.
| 9 |
| 2496
| அடைந்தனர் விம்மிதம் ஆங்கவுணர்,
மிடைந்த
நோக்கினர் வேற்படையோன்
தடிந்தது காண்சிலர் தாரணிமேற்,
கிடந்தது
கண்டனர் கேசரரே.
| 99 |
| 2497
| அலமரு பாரிடர் அவ்வவர்தந்,
தலைவர்கள் ஏனையர்
தானவர்தம்
மலிபடை சாய்த்து வயம்புனைவிற்,
புலவனை ஆர்ப்பொடு
போற்றினரே.
| 100 |
