| 2023
| வெலற்கரும் வில்லுமிழ் வெங்கண்
வாளியால்
அலைக்குந ராகியே அடல்செய் மள்ளர்தந்
தலைக்குவை சிந்தியே
தரையில் வீட்டியே
கலக்கினன் திரைக்கடல் கடைந்த மாலென.
| 101 |
| 2024
| ஆடியல் தானையான் அநகன் என்பவன்
சாடினன்
திரிதலுந் தகுவர் யாவரும்
ஓடினர் அன்னதை உருத்து நோக்கினான்
பீடுறு
துன்முகன் என்னும் பேரினான்.
| 102 |
| 2025
| வேறு
தன்முன் ஓடிய அவுணரை நோக்கிநீர்
தளரேல்
மின்மி னிக்குலங் கதிரினை வெல்லுமோ வெகுளின்
என்முன் நிற்பரோ
பூதர்கள் செருத்தொழில் இழந்தார்
நின்மின் நின்மினென் றுரைக்கவும்
இறையநின் றிலரால்.
| 103 |
| 2026
| தானை பட்டன நோக்கினன் துன்முகன்
தழல்மேல்
ஆனெய் பட்டென முனிந்தனன் பூதர்கள் அந்தோ
சேனை பட்டதென்
றலமரக் குனித்தனன் சிலையைச்
சோனை பட்டன வாமென வடிக்ணை சொரிந்தான்.
| 104 |
| 2027
| சொரிந்த காலையிற் பூதரும் பேரமர்
தொடங்கி
விரிந்த வெற்பொடு தருக்களும் படைகளும் விடுப்ப
எரிந்து போயின
சிற்சில இற்றவுஞ் சிலவால்
நெரிந்து போயின சிற்சில எதிரெதிர் நெருக்க.
| 105 |
| 2028
| ஈறு செய்தில கணைமழை இவரொடும் யானே
மாறு
கொள்வதுந் தனிமையில் அரிதென வலியோன்
ஊறு சேர்தரு மாயையால் ஒவ்வொர்பூ
தர்க்கும்
நூறு நூறுருக் கொண்டுதாக் குற்றனன் நொடிப்பில்.
| 106 |
| 2029
| ஆய காலையில் துன்முகன் வடிவமும் அடருந்
தீயென
னக்கிளா¢ சாரத ரொடுசெருச் செய்யும்
ஏய கொற்றமும் நோக்கினன் விம்மினன்
வெகுண்டான்
மாயை கொல்லென உன்னினன் வாகையங் கதிரோன்.
| 107 |
| 2030
| மாற்று கின்றதெப் படைக்கல மோவென
மதியாத்
தேற்று கின்றதோர் போதகப் பெரும்படை செலுத்தக்
காற்றின்
முன்னுறு பூளையின் உருவெலாங் கரப்பக்
கூற்ற மன்னதோர் துன்முகன்
ஒருவனாய்க் கொதித்தான்.
| 108 |
| 2031
| கொதித்த துன்முகன் தன்பெருஞ் சிலையினைக்
கோட்டி
நுதித்த னிக்கணை ஆயிரம் ஒருதொடை நூக்க
மதித்து வீரன்றன்
ஒருபெருஞ் சிலையினை வாங்கிக்
கதித்த நோன்கணை ஆயிரஞ் சிதறினன் கடிதில்.
| 109 |
| 2032
| ஆயி ரஞ்சரத் தாலவன் விட்டகோல் அறுத்துத்
தீய
வன்னிச் சிலையை யேழ் வாளியாற் சிந்தி
மேய சாலிகை தன்னையோர் பகழயால்
வீட்டிக்
காயம் எங்கணும் அழுத்தினன் அளவைதீர் கணைகள்.
| 110 |
| 2033
| வேறு
அழுந்திடு வடிக்கணை யாகம்
போழ்தலும்
எழுந்திடு குருதிநீர் இரைத்துச் சென்றிடக்
கொழுந்தழல்
புரைவதோர் கொடிய துன்முகன்
விழுந்தனன் மயங்கினன் விளிந்து ளானென.
| 111 |
| 2034
| ஊறிய குருதியன் உறுகண் எய்துவான்
தேறினன்
ஒல்லையிற் செருவில் நேர்துமேல்
ஈறினி வந்திடும் இரிந்திட்
டுய்வதே
ஆறென உன்னினன் அமருக் கஞ்சுவான்.
| 112 |
| 2035
| சிந்தையின் வழபடல் செய்து மாயையின்
மந்திரம்
ஒன்றினை மரப்பின் உன்னுறா
எந்திரத் தேரினும் எழுந்து
துன்முகன்
அந்தரத் தாற்றினால் அருவில் போயினான்.
| 113 |
| 2036
| ஆயின காலையில் அடல்வெம் பூதரில்
தீயினை
முருக்குறுஞ் சீற்றத் தோர்சிலர்
மாயையின் வலியினன் வஞ்சன் வல்லையிற்
போயினன் பற்றுதும் போதுவீர் என்றார்.
| 114 |
| 2037
| ஆங்கது கேட்டிடும் ஆடல் வெய்யவன்
ஈங்கிது
தவிருதிர் இகலுக் கஞ்சியே
நீங்கினன் ஒருவனை நெருக்கி
ஆருயிர்
வாங்குதல் புகழதோ வலியின் பாலதோ.
| 115 |
| 2038
| ஓடினர் தம்மையும் உற்றுத் தாள்மலர்
சூடினர்
தம்மையும் தொழுத கையராய்
வாடினர் தம்மையும் வலியி லோரையுஞ்
சாடினர்
அல்லரோ நவைக்கட் டங்குவார்.
| 116 |
| 2039
| வீரரை அல்லரை வெகுள லீரெனப்
பேரடல் வெய்யவன்
பேச அன்னது
காரிய மேயெனக் கருத்தில் உன்னியே
சாரதர் தொடர்ந்திடுந்
தன்மை நீங்கினார்.
| 117 |
| 2040
| வேறு
அந்நேர் காணா ஆளரி மாமுக
அடல்வெய்யோன்
இன்னே நந்தந் தானைகள் எல்லாம் இரிவாகும்
பின்னே நிற்ற
லாவதெ னென்னாப் பெயர்குற்றே
முன்னே சென்றான் பூதரை நோக்கி முனிகின்றான்.
| 118 |
| 2041
| நந்தா ஆற்றற் சிங்கமு கத்தோன்
அவன்நம்முன்
வந்தான் யாமே மாற்றுதும் அன்னான் வலியென்னாக்
கொந்தார்
தாருச் சூழலும் வெற்புங் கொண்டேகி
முந்தா நின்ற பூதர்கள் வெம்போர்
முயல்கின்றார்.
| 119 |
| 2042
| மட்டார் தொங்கற் சிங்கமு கன்மேல்
மதிதோய்வான்
எட்டா நின்ற வெற்புள யாவும் எறிகின்றார்
விட்டார் தாருச்
சூழல் கணிச்சி வீசுற்றார்
தொட்டார் சூலந் தண்டெழு நாஞ்சில்
சொரிகின்றார்.
| 120 |
| 2043
| சொரியுங் காலைத் தீயெழ நோக்கிச்
சுடர்வேலோன்
எரியுங் காலுங் கால வுயிர்ப்ப எதிர்செல்லாக்
கரியுந்
தீயும் பூழிய தாகுங் ககனத்தே
திரியும் மீளும் மப்படை செய்யுஞ்
செயலீதால்.
| 121 |
| 2044
| அன்னோ அன்னோ நம்படை எல்லாம் அடல்வீரன்
முன்னோ
செல்லா தீய வுயிர்ப்பின் முடிவாமால்
பின்னே செய்வ தொன்றிலை யாம்பே
ரமர்செய்வ
தென்னோ என்னோ யாரினு மேலான இவனென்றா£¢.
| 122 |
| 2045
| என்றார் பூதர் சீற்றம் விளைத்தார்
யாரும்போய்க்
குன்றாய் அங்க ணுற்றன யாவுங் குழுவுற்ற
வன்றா ருக்க
ளானவும் மாண்கைக் கொடுதொட்டுச்
சென்றார் ஆர்த்தார் சீயமு கன்மேற்
செலவுய்த்தார்.
| 123 |
| 2046
| வேறு
கைக்கொடு சாரத கணங்கள்
ஆர்த்துடன்
உய்க்குறு வரையெலாம் ஒருங்கு சென்றிடாத்
திக்குள
வரைப்பெலாஞ் செறிந்து ஞாயிறு
மெய்க்கதிர் வழங்குறும் விசும்பு
தூர்த்தவே.
| 124 |
| 2047
| கல்லகத் தொகுதிகள் ககனந் தூர்த்துழி
எல்லுடைச்
செங்கதிர் இரவி மாய்ந்திட
ஒல்லெனத் திமிரம்வந் துறலும்
நோக்கியே
அல்லெனக் குடம்பையுள் அடைவ புள்ளேலாம்.
| 125 |
| 2048
| வெற்பின நிரத்தலு மறைய வெய்யவன்
எற்படு
முன்னரே இரவி ஓடினான்
அற்புதம் அற்புதம் அடைந்த தம்புயன்
கற்பமென்
றறிஞருங் கலக்கம் எய்தினார்.
| 126 |
| 2049
| போற்றலன் தன்மிசைப் பூதர் தூண்டிய
மாற்றரும்
பதலைகள் மலிந்து வான்படா¢
ஆற்றினை அடைத்தலும் அஞ்சி
நின்றனன்
காற்றினும் விரைந்துசெல் கதிரியின் பண்ணவன்.
| 127 |
| 2050
| இன்று றவுணரால் இடரு ழந்தனம்
அன்றியும்
பூதரீண் டடுககல் வீசினார்
நின்றிடின் வருந்துதும் நிகழ்ச்சி
தேரலாஞ்
சென்றிடல் துணிவெனத் தேவர் ஓடினார்.
| 128 |
| 2051
| செருவலி வீரர்கள் செலுத்தச் சேண்படா¢
பருவரை
யிடையிடை பயின்று சுற்றிய
கருமுகில் உண்டநீர் கான்று
தம்வயின்
உருமிடி எங்கணும் உகுத்து வீழ்ந்தவே.
| 129 |
| 2052
| வெதிர்படு சிலம்பினும் வழுக்கி
வீழ்ந்திடும்
அதிர்குரல் அரியினம்அண்டச் செற்றின
எதிருறு தகுவனை
இனமென் றுன்னியே
முதிர்தரு காதலான் முன்னுற் றாலென.
| 130 |
| 2053
| மைம்மலை யிடைவிராய் வதிந்த மோட்டுடைக்
கைம்மலை
அரற்றியே கவிழ்வ காசிபன்
செம்மலை அரியென நோக்கித் தேம்பியே
விம்மலை
யெய்தியே வீழவ தென்னவே.
| 131 |
| 2054
| பொற்றையின் மரங்களிற் பொதிந்த
கேசரம்
வெற்றிகொள் அரிமுகன் தொடையின் மேவின
விற்றவர் தம்மை விட்டேதி
லார்தமைப்
பற்றொடு கலந்திடு பரத்தை மாதர்போல்.
| 132 |
| 2055
| எறிந்திடு வரைகள்தந் தம்மில்
எற்றிடச்
செறிந்திடு தீங்கனல் சென்ற திக்கெலாம்
பொறிந்தன புகைந்தன
பொரித லுற்றன
மறிந்தன உலந்தன மன்னு யிர்த்தொகை.
| 133 |
| 2056
| ஆயின பல்லியல் அடையப் பூதர்கள்
ஏயின குன்றமுந்
தருவும் ஏகியே
சீயமா முகமுடைச் செல்வற் சேர்ந்தனன்
தூயவன் கயிலைச்
சூழ்ந்த கொண்டல்போல்.
| 134 |
| 2057
| செடித்தலை எயினரில் திகழும் ஆயிரம்
முடித்தலை
யான்மிசைப் பட்ட மொய்வரை
பொடித்தில இற்றில பூழி யாய்த்தில
படித்தலம்
வீழ்ந்தன நொய்ய பான்மையால்.
| 135 |
| 2058
| வேறு
துன்னற் பட்ட குன்றெவை யுஞ்சூர்
துணையானோன்
மின்னற் பட்ட மெய்யிடை பட்டே வெற்பின்கட்
பன்னற் பட்ட
தாமென வீழ்கின் றதுபாரா
இன்னற் பட்டார் பூதர்கள் வானோர் ஏங்குற்றார்.
| 136 |
| 2059
| சீலம் புக்க பா£¤டர் வெம்போர் செயல்கா
ணூஉக்
கோலம் புக்க தேரிடை நின்றான் குப்புற்று
ஞாலம் புக்கான்
பூதர்கள் தம்மை நலிதற்கோர்
ஆலம் புக்கா லென்ன நடந்தான் அடல்செய்வான்.
| 137 |
| 2060
| பார்மேல் எற்றுஞ் சிற்சிலர் தம்மைப்
பகைவிண்ணோ£¢
ஊர்மேல் எற்றுஞ் சிற்சிலர் தம்மை உயர்பானுத்
தேர்மேல்
எற்றுஞ் சிற்சிலர் தம்மைத் திரைசேர்முந்
நீர்மேல் எற்றுஞ் சிற்சிலர்
தம்மை நெடிதோச்சும்.
| 138 |
| 2061
| பற்றா நிற்குஞ் சிலவரை மூரற் பகுவாயிற்
குற்றா நிற்குஞ் சிலவரை வாரிக் குழுவோடுஞ்
சுற்றா நிற்குஞ் சிலவரை
அண்டச் சுவரின்கண்
எற்றா நிற்குஞ் சிலவரை அள்ளி எறிகிற்கும்.
| 139 |
| 2062
| புண்டரி கன்கட் சிலவரை வீசும்
பொருசெங்கைத்
தண்டத ரன்கட் சிலவரை வீசுஞ் சதவேள்வி
அண்டம தன்கட்
சலவரை வீசும் அகிலஞ்சூழ்
எண்டிசை யின்கட் சிலவரை வீசும் இகல்பேசும்.
| 140 |
| 2063
| மாலெரி வைப்பிற் பலர்தமை வீசும்
வானத்தில்
காலெறி வைப்பிற் பலர்தமை வீசும் கரைதீர்ந்த
வேலைகள்
முற்றும் பலர்தமை வீசும் வியன்மிக்க
ஞாலம் அனைத்தும் பலர்தமை வீசும்
நனிதூர்க்கும்.
| 141 |
| 2064
| சிங்கங் கொண்ட மாமுகன் வீசுஞ்
செறிவாலே
துங்கங் கொண்ட பார்முதல் விண்ணின் துணையுந்தான்
எங்கும் பூத
மாயின அம்ம இதுகொண்டோ
அங்கங் கெல்லாம் பூதம தென்றார் அறிவுள்ளார்.
| 142 |
| 2065
| மிதித்துக் கொல்லுஞ் சிற்சிலர் தம்மை
மிசையுந்திப்
பதத்திற் கொல்லுஞ் சிற்சிலர் தம்மைப்
படிவத்தைச்
சிதைத்துக் கொல்லுஞ் சிற்சிலர் தம்மைச்
செல்லென்ன
உதைத்துக் கொல்லுஞ் சிற்சிலா¢ தம்மை உலவுற்றே.
| 143 |
| 2066
| விள்ளா நிற்குஞ் சிற்சிலர் சென்னி
விரல்மேலால்
தள்ளா நிற்குஞ் சிற்சிலர் சென்னி தாமுற்றக்
கிள்ளா
நிற்குஞ் சிற்சிலர் சென்னி கிளையோடு
மள்ளா நிற்குஞ் சிற்சிலர் சென்னி
அடுகிற்கும்.
| 144 |
| 2067
| தாக்கிற் கொல்லும் ஒருசிலர் தம்மைத்
தடிகின்ற
ஊக்கிற் கொல்லும் ஒருசிலர் தம்மை யுருமொத்த
வாக்கிற்
கொல்லும் ஒருசிலர் தம்மை மருளுற்ற
நோக்கிற் கொல்லும் ஒருசிலர் தம்மை
நொடிதன்னில்.
| 145 |
| 2068
| வாரா நிற்கும் பாரிட ராசியை வாரிப்பின்
சேரா
நிற்கும் வாய்தொறும் ஈண்டச் சேர்த்திட்டே
ஆரா நிற்கும் ஆர்ந்தபி னாக
அகல்மோடடைத்
தூரா நிற்குந் தூர்த்தபின் ஆடல் தொழில்செய்யும்.
| 146 |
| 2069
| எழுவிற் கொல்லும் ஒருசிலர் தம்மை
எரிகூர்வாய்
மழுவிற் கொல்லும் ஒருசிலர் தம்மை வயநாஞ்சில்
கொழுவிற்
கொல்லும் ஒருசிலர் தம்மை கூர்சூலக்
கழுவிற் கொல்லும் ஒருசிலர் தம்மைக்
கடிதோடி.
| 147 |
| 2070
| கரத்திற் கொல்லுஞ் சிலவரை நோன்கார்
முகமுய்க்குஞ்
சரத்திற் கொல்லுஞ் சிலவரை அம்பொற் றண்டத்தின்
உரத்திற்
கொல்லுஞ் சிலவரை அங்கண் ஒசிக்கின்ற
மரத்திற் கொல்லுஞ் சிலவரை மண்மீ
தினில்வீட்டும்.
| 148 |
| 2071
| தேர்மே லானோ விண்ணுல கானோ திசையானோ
பார்மே
லானோ வார்கட லானோ பதுமத்தோன்
ஊர்மே லானோ மேருவி னானோ
உயர்பூதர்
போர்மே லானோ தீயவன் என்றார் புலவோ£¢கள்.
| 149 |
| 2072
| அற்றார் தாள்கள் கைகள் இழந்தார்
அடுதிண்டோன்
இற்றார் சென்னி சிந்தினா¢ துண்ட மிலரானார்
பெற்றார்
மார்பம் விண்டனர் வீழ்ந்து புரள்கின்றார்
செற்றார் தம்மை அட்டிடு பூதத்
திறல்வீரர்.
| 150 |
| 2073
| சொரியா நின்ற சோரியர் ஆற்றத்
துயர்மேலார்
மரியா நின்றார் எண்ணில ரால்மற் றவர்தம்முட்
பிரியா நின்ற
சென்னியர் பல்லோர் பெயர்வெய்தித்
திரியா நின்றா¢ ஆடுறு கின்ற
செயல்கொண்டார்.
| 151 |
| 2074
| கருவந் தெய்தும் ஆருயிர் முற்றுங்
கவிழ்கின்ற
பருவந் தன்னில் தீயவன் உண்ணும் படியேபோற்
செருவந் துற்ற
சீயமு கத்துத் திறல்மேலோன்
ஒருவன் தானே நின்றடு கின்றான் உலவாதான்.
| 152 |
| 2075
| அந்நீ ராகிப் பூதரை வெய்யோன்
அடுகாலைச்
செந்நீர் நீத்தம் ஆயிடை தோறுஞ் சென்றீண்டித்
தொன்னீர் வேலை
புக்குவர் நீக்கித் துவராக்கி
முந்நீ ரென்னுந் தொன்மையை வேறாய்
முடிவித்த.
| 153 |
| 2076
| ஆடா நின்றான் இத்திறம் வெய்யோன்
அளவில்லா£¢
வீடா நின்றார் கண்டனர் வெம்பூ தர்க்கெல்லாங்
கேடா
நின்றான் இங்கிவ னென்னாக் கிளையோடும்
ஓடா நின்றா£¢ வானவ ரெல்லாம்
உலைவுற்றார்.
| 154 |
| 2077
| துன்னா நின்ற தொன்மரம் வெற்பின்
தொகைவீசி
முன்னா குற்ற பூதர்கள் யாரும் முடிகாகக்
கொன்னார் சிங்க
மாமுகன் அட்டே குலவுற்று
மின்னார் செம்பொன் மேருவெ னுந்தேர்
மிசைபுக்கான்.
| 155 |
| 2078
| வேறு
அவ்வேலை யன்னான் அமர்செய்விளை யாடல்
பாரா
மைவேலை போல்வான் அழற்கண்ணன் மனங்க னன்று
செவ்வே யெதிர்புக்
கரிமாமுகற் சீறி வெய்யோய்
இவ்வேலை உன்னை முடிப்பன்இகல் முற்றி என்றான்.
| 156 |
| 2079
| என்றங்குரை செய்திடு பூதனை ஏந்தல்
நோக்கி
ஒன்றுஞ்சிறி துன்னலை அச்சமும் முற்றி லாதாய்
நின்றிங்கிது
கூறினை என்னின் நினக்கு நேரார்
நன்றுன்வலி என்றுந கைத்தனன் நாகர் அஞ்ச.
| 157 |
| 2080
| அன்னான்நகை செய்தது காண்டலும் ஆழி
நாப்பட்
கொன்னார்தழ லென்னவெ குண்டனன் கூளி வேந்தன்
நின்னாடலை
நீக்குவன் காணுதி நீயு மென்றோர்
மின்னார்கழு முட்படை ஆங்கவன் மீது
விட்டான்.
| 158 |
| 2081
| கூற்றானவன் ஏவவ ரும்படைக் கொள்கை
நோக்கி
மாற்றானவ னோர்படை யும்வழங் காது நின்றான்
தோற்றானென வானவர்
ஆர்த்தனர் சூல மார்பின்
ஏற்றான்வரை மேற்படு கண்டகத் திற்ற தன்றே.
| 159 |
| 2082
| உறுகின்றசூ லப்படை ஊற்றமும் ஓங்கல்
மார்பத்
திறுகின்றதும் அங்கவன நின்றதும் யாவும் நோக்கிப்
பெறுகின்
றவரில் இவன்பெற்றது பேற தென்னா
மறுகின்ற நெஞ்சன் ஒருதண்டினை வல்லை
உய்த்தான்.
| 160 |
| 2083
| வேறு
உய்த்தலும் அனையதண் டுருமுற்
றாலென
அத்தலை அரிமுகத் தவுணன் சாரதி
மெய்த்தலை கோடலும் வெகுண்டு
நோக்கியே
கைத்தல மிருந்ததோர் கதையை ஏவினான்.
| 161 |
| 2084
| மாவலி சேர்தரு மடங்கல் மாமுகன்
ஏவிய வெங்கதை
இமைப்பிற் பூதர்கள்
காவலன் அகலமேற் கலந்து தாக்கிற்றால்
ஓவென
அனையனும் உளம்வ ருந்தவே.
| 162 |
| 2085
| செயிரறத் திருத்திய செம்பொற்
குன்றின்மேல்
வயிரமெய்ப் படையது வந்தற் றாதலும்
அயிருறப் புனைகலன்
ஆகங் கீண்டிட
உயிரினுக் கவ்வழி யுலைவு மிக்கதே.
| 163 |
| 2086
| தாக்கிய வேலையில் தழலின்
நாட்டத்தான்
மூக்கினின் மார்பினின் முழங்கு வாயினிற்
தேக்கிய
குருதிநீர் சிந்து கின்றது
மேக்குயர் கனல்மழை விரித்த தாரைபோல்.
| 164 |
| 2087
| மறந்தனன் தொல்லுணர் வெனினும்
வன்றிறல்
துறந்திலன் வெவ்வழல் சொரியுங் கண்ணினான்
சிறந்திடும் ஊசலில்
திரிந்த தன்னுயிர்
இறந்திலன் அவற்கொரு கூற்றம் இன்மையால்.
| 165 |
| 2088
| ஆரழன் முகத்தவன் அயர்வுற் றவ்வழிச்
சோர்வொடு
நிற்றலுஞ் சூரன் பின்வரும்
வீரம துடையவன் வேறொர் பாகனைத்
தேரிடை
நிறுவினன் சேறல் மேயினான்.
| 166 |
| 2089
| வேறு
மூண்டமர் இயற்றச் சீய முகத்தவன் வரலும்
நோக்கித்
தூண்டிய வெகுளி மேலோன் சுமாலியென் றுரைக்குந்
தொல்லோன்
நீண்டிடு மேரு வென்ன நிவந்ததோர் அடுக்கல் தன்னைக்
கீண்டரி
முகன்மேற் செல்லக் கிளர்ந்தனன் வீசி ஆர்த்தான்.
| 167 |
| 2090
| மற்றவன் விடுத்த குன்றை வாளரி முகத்து
வீரன்
பற்றினன் ஒருதன் கையால் பந்தென மீட்டும் உந்தப்
பொற்றட
மார்பில் தாக்கப் புலம்பியே சுமாலி என்பான்
செற்றமும் தானு மாகச்
செயலற்று நிலத்தன் ஆனான்.
| 168 |
| 2091
| நிலந்தனில் சுமாலி வீ£ நெடுஞ்சினம் திருகி
அங்கைத்
தலந்தனில் கரையொன் றேந்தித் தண்டிபோய் அவுணன் தோ¤ல்
கலந்தவன்
உரத்தில் செல்லப் புடைத்தலும் காமந் தன்னில்
புலந்தவன் தனக்குக்
காட்டும் உணர்வெனப் பொடித்த தன்றே.
| 169 |
| 2092
| பொடித்தலும் வயிரத் தண்டம் பூதரின் முதல்வன்
பொங்கிக்
கொடித்தடந் தேர்மேல் நின்ற கோளரி முகத்தன்
தன்மேல்
இடித்தெனக் கையால் எற்ற எரியெழ நகைத்துத் தன்னோர்
அடித்தலங்
கொண்டு தள்ளி அமரர்கள் வெருவ ஆர்த்தான்.
| 170 |
| 2093
| தாளினால் உந்தி விட்ட தண்டிசேண் எழுந்து
மெல்ல
மீளுவான் அடுவ னென்னும் வெகுளியான் உயிர்ப்பு வீங்கி
யாளிசேர்
வதனத் தண்ணல் ஆடக வயிரக் குன்றத்
தோளின்மேல் குப்புற் றேதன் னடிகொடு
துகைக்கல் உற்றான்.
| 172 |
| 2094
| ஆடியல் தானை மன்னன் ஆயிரத் திரட்டி
தோளும்
ஓடினன் துகைத்துத் தாளும் ஓய்ந்தனன் அவற்றை நோக்கி
நாடினன்
திரியா நின்றான் நாகநீள் குடுமிக் குன்றில்
கோடுயர் பொதும்பர் தன்னிற்
பாய்ந்திடும் குரங்கு போல்வான்.
| 172 |
| 2095
| குரங்குளைக் குடுமிச் சூட்டுக் கோளரி முகத்து
வெய்யோன்
கரங்களிற் பாயும் அங்கட் கலந்திடு படையிற்
பாயுஞ்
சிரங்களிற் பாயும் மீளச செவிதொறும் பாயும் பூந்தண்
மரங்களிற்
பாய்ந்து செல்லும் மணிச்சிறை வண்டும் போன்றான்.
| 173 |
| 2096
| செறிந்திடு கரமுந் தோளுஞ் சென்னியும் பூதன்
செல்வ
தறிந்திலன் சிறியன் போலும் அரிமுகத் தவுணன் நம்மேல்
எறிந்துல
வுற்றுச் சூழும் ஈகொலென் றொருதன் கையால்
சொறிந்தனன் சிறிது பின்னர்த்
தண்டியைத் துடைத்து விட்டான்.
| 174 |
| 2097
| ஒருதனிக் கரத்தால் தீயோன் உருட்டினன் துடைப்பத்
தண்டி
பெரிதுநொந் தாற்றல் போகிப் பின்றினன் பெயர்ந்து போனான்
தெரிதரு
பூதர் அஞ்சித் சிந்திச் செயலொன் றில்லார்
அரிதுசெய் தவமே அல்லால்
ஆற்றல்பெற் றிடுவ துண்டோ.
| 175 |
| 2098
| பூதர்கள் இரிவு நோக்கிப் பொருதிறல் இலக்கத்
தெட்டு
மேதகு வீரர் யாரும் வெய்யதேர் கடாவிச் சென்று
தீதறு சிலைகள்
வாங்கிச் சீயமா முகவற் சுற்றித்
தாதவிழ் மலர்பெய் தென்னச் சரமழை பொழிதல்
உற்றார்.
| 176 |
| 2099
| பொழிந்திடு பகழி யெல்லாம் புகுந்திடு சுவடின்
நாகி
அழிந்ததும் இன்றி முன்போல் அவன்புடை வீழ நோக்கி
ஒழிந்ததெம்
மாற்ற லென்னா உட்கினர் ஒருதன் தேரின்
இழிந்தனன் அவுணர் கோமான் இடிபடத
தெழித்துச் சென்றான்.
| 177 |
| 2100
| எடுத்தனன் சிலவர் தேரை எறிந்தனன் ஒன்றொ
டொன்றின்
அடித்தனன் சிலவர் தேரை அள்ளினன் அங்கை தன்னால்
ஒடித்தனன்
சிலவர் தேரை உரைத்தனன் சிலவர் தேரைப்
பொடித்தனன் சிலவர் தேரைப்
புதைத்தனன் சிலவர் தேரை.
| 178 |
| 2101
| இத்திற மடங்கல் வீரன் அடுதலும் இலக்கத்
தெண்மர்
தத்தம துயிரே தாங்கித் தனுவொடு படைகள் மானம்
மெய்த்திறல்
சிந்திச் சாய்ந்தார் மேவலன் தேர்மேற் புக்கான்
அத்தலை நின்ற வீர வாகுமற்
றதனைக் கண்டான்.
| 179 |
| 2102
| ஆளரி அனைய வீரன் அதுகண்டு பூதர் தம்முட்
கோளரி
முகத்து வெய்யோன் கொன்றதோர் பாதி உண்டால்
தாளுடை வில்லி னாருஞ் சமரிடத்
தழிந்தார் இந்த
நாளினின் முடியும் போலும் நம்பெரும் படையு மென்றான்.
| 180 |
| 2103
| அடல்பெறு புயத்து வள்ளல் ஆடக வரைபோ
லுள்ள
கோடுமர மான தொன்றைக் கோட்டினன் சினமேற் கொண்டான்
விடமுறு
தறுகட் கேது விரைந்தொரு பாங்கா¢ புக்கு
நடுவெலாங் கவரத் தோன்று நாகிளங்
கதிரே போல.
| 181 |
| 2104
| வாங்கிய சிலையிற் பூட்டி வடிக்கணை அநந்த
கோடி
தூங்கலின் மழைகான் றென்ன உலப்புறான் சொரிந்து நிற்ப
ஆங்கெதிர்
அடர்த்துப் போர்செய் அவுணர்தந் தலைகள் பாறத்
தாங்கிய படைகள் சிந்தித்
தரைமிசைத் துணிந்து வீழ்ந்தார்.
| 182 |
| 2105
| பரித்தொகை முழுதும் பட்ட பாழியந் தோ¢கள் பட்ட
ஒருத்தலும் பிடியும் பட்ட உலப்பிலா அவுணர் பட்டார்
பெருத்தன
பிணத்தின் குன்றம் பிறங்கின பேய்கள் மொய்த்த
திரைத்தெழு சோரி நீத்தந்
தெண்டிரை மடுத்த தம்மா.
| 183 |
| 2106
| தேரெனப் பட்ட வீரர் திறமெனப் பட்ட
மாவின்
பேரெனப் பட்ட யானைப் பெருக்கெனப் பட்ட தம்முட்
பேரிடைப் படாத
எல்லாம் பொருதிரைக் குருதி வாரி
வீரனுக் குதவி யாக வேலையுள் உய்த்த
தன்றே.
| 184 |
| 2107
| பேரியின் ஒலியும் தீய அவுணர்கள் பிடித்த
வில்லின்
நாரியின் ஒலியும் சூழும் நாற்படை ஒலியும் மாண்ட
காரியின்
ஒலியும் மோட்டுக் கணங்களின் ஒலியுஞ் செந்நீ£¢
வாரியின் ஒலியு மாகி
அடுகளம் மலிந்த அன்றே.
| 185 |
| 2108
| மலைகளை அறுக்கும் வேலை வாள்களை அறுக்குஞ்
செங்கைச்
சிலைகளை அறுக்கும் வெய்யோர் திண்டிறல் கொண்ட தோளின்
நிலைகளை
அறுக்கும் மார்பின் நிரைகளை அறுக்குங் கோடி
தலைகளை அறுக்கும் அம்மா
இளையவன் சரம தொன்றே.
| 186 |
| 2109
| காழுறும் அவுணர் சென்னி கரதல நெடுந்தோள்
மார்பகம்
வாழிய முருகன் தூதன் வாளிகள் வௌவி ஏகி
ஏழுள கடலும் நீங்கி
எண்டிசைக் கிரிகள் தாவி
ஆழியங் கிரிபோழந் தப்பால் அண்டமும் பிளந்து
செல்லும்.
| 187 |
| 2110
| கரண்டம தான செந்நீர் ஆற்றிடைக் கவிழ்ந்து
மூழ்கித்
திரண்டவூன் வௌவி மீண்டு சிறகரை உதறு கின்ற
முரண்டகு வீரர்
சென்னி மூளைபுக் களைந்து வாரிக்
குரண்டமீ தென்ன லான கருநிறக் கொடிக
ளெல்லாம். 188
| 188 |
| 2111
| இவ்வஆஆ அவுணர் தானை இறந்திட வீர வாகு
அவ்வயின்
நின்று சென்றாங் கடுதலும் அதனைக் கண்டார்
தெவ்வரை முருக்கும் வைவேற்
சீயமா முகத்தன் மைந்தர்
ஐவரை வெல்லும் ஆற்றல் ஐம்பதிற் றிருவா¢ என்பார்.
| 189 |
| 2112
| சினத்தனர் இதழைப் பல்லால் தின்றனர் நம்முன்
வெம்போர்
வினைத்தொழில் இயற்று வானை வெய்தென அடுது மென்னா
இனத்தொடு
தேர்க டாவி ஏகியே வீரன் தன்மேல்
தனித்தனி வார்விற் கோட்டிச் சரமழை சிதற
லுற்றார்.
| 190 |
| 2113
| நூற்றுவர் ஒருங்கு நேர்ந்து நோன்றலைச் சிலைகள்
வாங்கி
மேற்றிகழ் முகில்கான் றென்ன வீசிய விசிகந் தன்னை
ஆற்றல்சேர்
வீரன் காணா அயிற்கணை அநந்த கோடி
காற்றெனத் துரந்து மாற்றிக் கடவுளர்
புகழ ஆர்த்தான்.
| 191 |
| 2114
| தொலைவுறும் அவுணன் மைந்தா¢ துண்ணெனக் கனன்று
பின்னுங்
கொலையுடை நெடுங்கூர் வாளி கோடிகோ டிகள்நின் றுய்ப்ப
வலியுடை
வீர வாகு மற்றவை மாற்றி அன்னோர்
சிலையொடு தேர்கள் தம்மைச் செஞ்சரந்
தூண்டி வீழ்த்தான்.
| 192 |
| 2115
| தேரொடு சிலைகள் மாயச் சீயமா முகத்தன்
மைந்தர்
வீரனை எதிர்ந்து வில்லால் வென்றிடல் அரிது போலுங்
கூருடை
நுதிவாட் போரிற் கொல்லுதும் இவனை என்னாப்
பாரிடை வந்தோர் சூழ்ச்சி
வகையினாற் பகர்த லுற்றார்.
| 193 |
| 2116
| காட்புடைச் சிலையின் விஞ்சை கற்றதே அன்றி
எம்போல்
வாட்படை பயின்றி லாய்கொல் வல்லையேல் அப்போர் செய்யச்
சேட்படை
யன்றி எம்முன் சேர்தியால் வீர என்னாத்
தோட்புடை கொட்டி ஆர்த்தார்
கூற்றனுந் துளக்கம் எய்த.
| 194 |
| 2117
| வன்றிறல் அவுணன் மைந்தர் |
