"To us all towns are one, all men our kin. Life's good comes not from others' gift, nor ill Man's pains and pains' relief are from within. Thus have we seen in visions of the wise !." - Tamil Poem in Purananuru, circa 500 B.C

Home

Whats New

Trans State Nation

Tamil Eelam

Beyond Tamil Nation

Comments

Search

Home > Unfolding Consciousness > Spirituality & the Tamil Nation >  கந்த புராணம் - Kantha Puranam >  பாயிரம் (1-352) & உற்பத்திக் காண்டம் (353-725) >  உற்பத்திக் காண்டம் (726- 1328)  >  உற்பத்திக் காண்டம் (1329- 1783) > அசுர காண்டம் (1 - 925 ) > அசுர காண்டம் (926 - 1497) > அசுர காண்டம் (1498 - 1929) > மகேந்திர காண்டம் (1 - 639) > மகேந்திர காண்டம் (640 - 1170) > யுத்த காண்டம் (1 - 456) > யுத்த காண்டம் (457 - 876) >  யுத்த காண்டம் (877 - 1303) > யுத்த காண்டம் (1304 - 1922) > யுத்த காண்டம் (1923 - 2397) > யுத்த காண்டம் (2398 - 2967)

கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார் அருளிய
கந்த புராணம் - 4. யுத்த காண்டம் / படலம் 8-11 (1304 - 1922)

kantapurANam of kAcciyappa civAccAriyAr
canto 4 (verses 1304 - 1922)

Acknowledgements:
Our Sincere thanks go to Dr. Thomas Malten & colleagues of the Univ. of Koeln, Germany for providing with a transliterated/romanized version of this work and for permissions to release the Tamil script version as part of Project Madurai collections. Our thanks also go to Shaivam.org for the help in the proof-reading of this work in the Tamil Script format.  Preparation of HTML and PDF versions: Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne, Switzerland.
© Project Madurai, 1998-2008. Project Madurai is an open, voluntary, worldwide initiative devoted to preparation
of electronic texts of tamil literary works and to distribute them free on the Internet. Details of Project Madurai are available at the website http://www.projectmadurai.org/  You are welcome to freely distribute this file, provided this header page is kept intact.

உ
செந்திலாண்டவன் துணை
திருச்சிற்றம்பலம்

1304	எட்டாசையு ளோர்களை எண்கரியைக் கட்டாவுறு சில்கதி ரைப்பரியை முட்டாவரு தேரினை முன்கொணரா வட்டாடிய தோர்வலி பெற்றுடையான்.	1
1305	கருவாயுறு கின்றதொர் காலைமுதல் திருமாதுடன் முற்றழல் சிந்திடலும் பெருமாயவள் வந்துபி றந்திடுவோன் எரிமாமுகன் என்ற இயற்பெயரான்.	2
1306	பன்னாக மிசைத்துயில் பண்ணவனூர் பொன்னார்சிறை கொண்டதொர் புள்ளினுடன் அந்நான்முக னூர்தியும் ஆடுறுவான் முன்னாட்கொடு வந்ததொர் மொய்ம்புடையான்.	3
1307	முன்னுற்றவன் வானெழு மொய்கதிரோன் தன்னைச்சிறை யிட்டது தான்வினவா மன்னுற்றிடு சோமதனை வைகல்பல இன்னற்பட வசே¤றை இட்டுடையான்.	4
1308	தெய்வப்படை தாங்கிய செங்கையினான் ஐவர்க்குள தாகிய ஆற்றலுளான் மைவைத்திடும் வஞ்சனை மாயம்வலான் எவ்வெப்படை தன்னையும் ஈறுசெய்வான்.	5
1309	அந்தார்முடி கொண்டிடும் ஐயன்முனம் வந்தானடி தன்னை வணங்கியிவண் எந்தாய்மெலி வுற்றனை என்னெனலுஞ் சிந்தாகுல மோடிது செப்பிடுவான்.	6
1310	உண்ணாடிய மாயைகொ டொற்றுமையால் விண்ணாடர் பொருட்டிவண் மேவியுளான் கண்ணாரெயில் வேலி கடந்துநமை எண்ணாது புரத்திடை ஏகினால்.	7
1311	ஏகுந்தொழில் வெய்யவன் இந்நகரம் வேகும்படி செந்தழல் வீசிடலும் மாகொண்டல்கள் ஏவினன் மற்றவைமா றாகும்புனல் சிந்தி அவித்தனவே.	8
1312	மடல்கொண்டிடு தாரினன் மற்றதுகண் டுடல்கொண்ட சினத்தொ டொருங்குலகங கடைகொண்டிடு கின்ற கனற்படைதொட் டடல்கொண்ட முகிற்றிறல் அட்டனனே.	9
1313	அட்டானது கேட்டனம் ஆடகனை விட்டாம்அனி கத்தொடு வெஞ்சமர்செய் தொட்டார்வலி நோக்கி உடைந்தவனும் நெட்டாழி புகுந்து நிமிர்ந்தனனால்.	10
1314	நங்கொற்ற மிகுத்திடு நாற்படையும் தஅங்குற்றிடு கின்றன மாநகரை உங்குற்றிடு தூதன் ஒறுத்தனால் இங்குற்ற நிகழ்சியி தென்றனனே.	11
1315	செங்கோன்முறை கோடிய தீயவுணன் அங்கோதிய கேட்டலும் ஆரழல்கால் வெங்கோரமு கத்து வியன்புதல்வன் தங்கோமுக மாவிது சாற்றிடுவான்.	12
1316	மன்னர்க்கிறை யாகிய மன்னவநீ உன்னுற்றள மீதில் உருத்திடவே முன்னுற்றிடு தூதுவன் மொய்ம்பினனோ என்னுக்கவன் ஆற்றலை எண்ணுதிநீ.	13
1317	மிடல்கொண்டிடு தூதனை மிக்கவரைப் புடைகொண்டமர் செய்திடு பூதர்தமை அடல்கொண்டிவண் நின்னை அடைந்திடுவன் விடைதந்தரு ளென்று விளம்பினனே.	14
1318	நன்றேயிது செப்பினை நண்ணலனை வென்றேவரு கென்று விடுத்திடலும் நின்றேதொழு தவ்விடை நீங்கினனால் குன்றேநிகர் தோள்வலி கொண்டுடையோன்.	15
1319	கார்க்கோலமும் வெய்ய கருங்கடலின் நீர்க்கோலமும் அன்னவன் நீடியதன் சீர்க்கோநக ரத்திடை சென்றனனால் போர்க்கோலம் அமைந்து புறம்படர்வான்.	16
1320	மைக்கொண்டல் படர்ந்திடு மால்வரைபோல் மொய்க்கொண்டணி புட்டில் விரற்பரியாக் கைக்கொண்டனன் விண்ணவர் கைப்படையே.	17
1321	தன்றறதையி ¨திதரு தாயுதவும் பொன்றாழ்சிலை கைக்கொடு பொள்ளெனவே ஒன்றாகிய தேரிடை யொல்லைபுகாச் சென்றான்விழி யிற்கனல் சிந்திடுவான்.	18
1322	அறமற்றிடு தீயன் அகன்றுநகர்ப் புறமுற்றனன் அங்கது போழ்துதனில் திறமற்றது தூதுவர் செப்புதல்முன் மறமுற்றிடு தானைகள் வந்தனவே.	19
1323	ஓராயிர வௌ¢ளம் ஒருத்தலினம் தேரானவும் அத்தொகை திண்டிறல்மா ஈராயிர வௌ¢ள மியாவர்களும் ஆராய்வரி தலாவு ணக்கடலே.	20
1324	வேறு ஆன காலையில் அங்கி முகாசுரன் மான மேற்கொண்டு மாற்றலா¢ யாரையும் யானொர் கன்னல்முன் ஈறுசெய் வேனெனாச் சேனை தன்னொடுஞ் சென்றிடல் மேயினான்.	21
1325	நல்கு மாறின்றி நாள்பல நீங்கியே மல்கு காதலர் வந்து கலந்துழப் பில்கு காமத்துப் பெய்வளைப் பேதையர் அல்கு லென்ன அசைந்தகல் வுற்றதேர்.	22
1326	அருத்தி மெல்லியர் ஆரதங் கொண்டுழல் விருத்தர் கூட்டம் வெறுத்திடு மாறுபோல் எருத்த மீதில் இடிப்பவர் தம்முரைக் கருத்தின் நிற்கில காய்சின வேழமே.	23
1327	மண்ணிற் பாய்வன மாதிரஞ் சூழ்வன விண்ணிற் றாவுவ வீதியிற் செல்வன எண்ணிற் பல்பொருள் இச்சைகொள் வேசியர் கண்ணிற் கொப்பன கந்துக ராயியே.	24
1328	வஞ்சம் நீடி அருளற்று மாயமே எஞ்ச லின்றி இருள்கெழு வண்ணமாய் விஞ்சு தம்மல்குல் விற்றுணும் மங்கையர் நெஞ்ச மொத்தனர் நீள்படை வீரரே.	25
1329	தார்த்த டம்புயத் தானவர் பல்லியம் ஆர்த்த ஓதை அகிலமும் புக்கதால் தூர்த்த மங்கையர் சோர்வினிற் செய்பழி வார்த்தை எங்கணும் வல்லையிற் சேறல்போல்.	26
1330	சோதி மெய்யெழில் தூயன மாற்றியே மீது செல்லரும் வெவ்வியருள் உய்த்தலால் ஏதின் மாதரை எய்திடும் புன்மையோர் காதல் போன்ற கடிதெழும் பூழியே.	27
1331	பீட்டின் மிக்க பெரும்பணை தாங்கிய மோட்டின் ஒட்டக முந்திய கந்தரம் நீட்டி வாங்குவ நேர்ந்தவர் முன்தலை காட்டி வாங்குங் கணிகையர் போலவே.	28
1332	சீறு மால்கரி தேர்மிசைப் பூண்டுவிண் ஆற ளாவிநின் றாடுவ கேதனம் ஊறு காதல் ஒருவன்கண் வைகினாள் வேறு ளாரையும் வெ·கிவி ளித்தல்போல்.	29
1333	வீழு மும்மத வேழங்கள் மத்தகம் சூழி காலின் அசைதொறும் தோன்றுவ மாழை நோக்கியர் மைந்தர்க்கு மாலுறக் காழ கத்தனம் காட்டி மறைத்தல்போல்.	30
1334	தோம ரஞ்சிலை சூலம் மழுப்படை நாம வெங்கதை நாஞ்சில் முசலம்வேல் நேமி தானவர் நீழ்கரம் வெலவன காமர் மங்கையர் கட்டொழில் தாங்கியே.	31
1335	வேறு எற்றின பறையின் வீழ்ந்த எழிலிகள் எழுந்த பூழி சுற்றின வான மீப்போய்த் தூர்த்தன கங்கை நீத்தம் வற்றின படையும் பூணும் வயங்கின மயங்கி எங்கும் செற்றின பதாகை ஈட்டம் இருண்டன திசைக ளெல்லாம்.	321
1336	சோமகண் டகனே சோமன் சூரியன் பகைஞன் மேகன் காமர்பிங் கலனே ஆதிக் கடிதெழு தானை வீரர் மாமருங் கதனிற் செல்ல மன்னவர் மன்னன் மைந்தன் ஏமரு பூத சேனைக் கெதிருற எய்யித னானால்.	33
1337	எதிர்ந்தனர் பூதர் தாமும் அவுணரும் இடிப்பிற் பேரி அதி£¢ந்தன துடியுஞ் சங்கும் ஆர்த்தன அண்ட மீன்கள் உதிர்ந்தன அனையர் கூடி உடன்றுபோர் புரிய வையம் பிதிர்ந்தன பொதிந்த அண்டப் பித்திகை பிளந்த தன்றே.	33
1338	தொட்டனர் வேலும் வாளுந் தூண்டினர் பகழி மாரி விட்டனர் பிண்டி பாலம் வியன்மழுத் தண்ட மோச்சிக் கிட்டினர் சூலம் வீசிக் கிளர்ந்தனர் அவுணர் பூதர் பட்டனர் அளப்பி லோர்கள் பரந்தன குருதி நீத்தம்.	35
1339	முத்தலைக் கழுவைத் தண்டை முசலத்தை நேமி தன்னைக் கைத்தலத் திருந்த கூர்வாய்க் கணிச்சியைப் பிறங்கல் தன்னை எத்திறத் தவரும் பூதர் எறிந்தனர் எறிந்த காலை அத்தலை அவுணர் வீரர் அளப்பிலர் பட்டா ரம்மா.	36
1340	தறிந்தன புரவித் தாளுந் தலைகளுந் தடந்தேர் அச்சும் முறிந்தன துவசம் அற்ற மும்மதக் கோட்டு மாக்கண் மறிந்தன உடலம் வேறா மடிந்தனர் வயவர் எங்கும் செறிந்தன கழுகு காகம் திரண்டன கூளி திண்பேய்.	37
1341	இருபெபம் படையும் இவ்வா றேற்றிகல் புரியும் வேலை வெருவரு வேற்கண் மாதர் வியர்ப்பின்வந் துதித்த வீரர் பொருவருஞ் சிலைகள் வாங்கிப் புங்கவம் பொழிந்து சூழ ஒருவரும் அவுணர் நில்லா தோடினர் உடைந்து போனார்.	38
1342	உடைதலும் அவுணன் மைந்தன் ஒய்யென விடுப்ப மேகன் கடுமுரட் சோமன் சோம கண்டகன் முதலா வுள்ள படையுறு தலைவர் பல்லோர் பகழியின் மாரி தூவி அடுசிலை வீரர் மேற்சென் றமரினை யிழைத்தா ரன்றே.	39
1343	இழைத்திட அதனை நோக்கி இலங்கெழில் தாளில் வீரக் கழற்புனை கின்ற வீர புரந்தரன் கடிய சீற்றத் தழற்பெருங் கடவுள் போல்வான் அசனியே ரஞ்ச ஆர்க்கும் முழக்கினன் ஒருதன் சேனை முன்னுறக் கடிது வந்தான்.	40
1344	வந்தனன் அங்கைச் சாபம் வாங்கினன் வாளி மாரி சிந்தினன் தலைவர் தேரைச் சிதைத்தனன் சென்னி தள்ளி இந்துகண் டகனை வானில் ஏற்றினன் ஏனை வீரர் உந்திய சேமத் தேர்மேல் உற்றிகல் புரிந்து சூழ்ந்தார்.	41
1345	சுற்றினர் வீரன் மேனி சோரிநீ ரொழுகும் ஆற்றல் முற்றுறு பகழ தூவ முழங்கழ லென்னச் சீறி மற்றவர் சிலையுந் தேரும் மண்மிசை வீட்டி வல்லே நெற்றியின் உரத்தின் தோளின் நெடுங்கணை பலவும் உய்த்தான்.	42
1346	உய்த்தலும் அவுணர் வேந்தற் குற்றுழி யுதவ நின்ற மெய்த்திற லாற்ற லாளன் மேகனென் பவனோர் தண்டங் கைத்தல மிசையி லேந்திக் கணப்படை வீரன் தேர்மேல் மத்திகை முட்கோல் கொண்ட வலவனை மோதி ஆர்த்தான்.	43
1347	மோதலுந் தனது பாகன் முடிந்திடு தன்மை காணூஉ மேதகு தலைவன் வீர புரந்தரன் வேலொன் றேந்தி ஈதினின் முடிதி என்றே ஏவினன் ஏவ லோடும் பூதல மிசையே வீழப் பொன்றினன் புயலின் பேரோன்.	44
1348	புயலுறு நாமத் தண்ணல் பொன்றலும் அதனை நாடி அயலுறு தானை வீரர் அஞ்சினர் அகன்று போக இயலது தன்னை நோக்கி எரிமுகன் எரியிற் சீறிப் பயிலுறு சிலையொன் றேந்திப் படையொடுங் கடிது வந்தான்.	45
1349	வேறு வளைத்தான்தனிப் பெருவில்லினை மருவார்மனம் வளைய விளைத்தான்அவட் சிறுநாணொலி மிகவார்த்தனன் விண்மேல் முளைத்தார்தரு பிறைபோல்வதொர் முனைவாளிகள் தெரியாக் கிளைத்தார்தரு பூதப்படை கேடுற்றிடப் பொழிந்தான்.	46
1350	தலையற்றனர் கரமற்றனர் தாளற்றனர் தோளா மலையற்றனர் மார்பற்றனர் வாயற்றனர் செய்யுங் கொலையற்றனர் செவியற்றனர் கூறுற்றிடு நாவின் நிலையற்றனர் படையற்றனர் நெடும்பூதர்கள் எவரும்.	47
1351	ஆரிற்றன சகடிற்றன அச்சிற்றன சிடுகின் ஏரிற்றன கொடியிற்றன முடியிற்றன ஈர்க்கும் மூரிப்பரி மாவிற்றன முருகன்படை வீரர் தேரிற்றன படையிற்றன செருவிற்றன அன்றே.	48
1352	ஓடுற்றன குருதிப்புனல் உலகச்சுற வொலியா ஆடுற்றன கவந்தக்குறை அலகைக்குல மிகவே பாடுற்றன ஞமலித்தொகை பரவுற்றன கொடிமேற் கூடுற்றன பாறுற்றனகுறுகுற்றன கழுகே.	49
1353	அக்காலையின் அதுகண்டனன் அழல்கான்றிட நகையா மைக்காலனும் வெருவுற்றிடு வலிசேர்திறல் மகவான் கைக்கார்முகந் தனைவாங்குபு கணைமாரிகள் சொரியாப் புக்கான்அவு ணனுமாங்கெதிர் பொழிந்தாச்ர மழையே.	45




1354	கரவன்விடு நெடுவாளிகள் கந்தன்படை ஞன்மேல் வருகின்ற உறுகின்றன மன்னன்மகன் முன்னம் பொருகின்றநம் வீரன்விடு புகர்வெங்கணை பலவும் இரிகின்றன படுகின்றன விருவோர்பக ழியுமே.	51
1355	போரிவ்வகை புரிகின்றுழிப் புரைதீர்விறல் மகவான் தேரும்பொரு சிலையுங்கணை செறியாவமுஞ் சிதையா ஈரைம்பது சரமார்புற எய்தேயிகல் அவுணர் ஆரும்படி புகழும்படி ஆர்த்தான்அறம் பேர்த்தான்.	52
1356	மாறாகிய அவுணர்க்கிறை வலியுந்திறல் மகவான் வீறானவை இழந்திட்டதும் விழிதீயுற நோக்கிச் சீறாச்சிலை வளையாக்கணை சிதறாவசை பலவுங் கூறாவெதிர் புகுந்தாரவன் துணையாமெழு குமரர்.	53
1357	இடிகாலுறு முகிலாமென எழுவீரரும் ஏகிக் கடிதேமுனி வொடுசிந்திய கணையாவையும் விலக்கா விடமாகிய எரிமாமுகன் விறலோர்புய வரைமேல் வடிவார்கணை பலசிந்துபு மழையாமென மறைத்தான்.	54
1358	சகத்தானவர் புகழப்படு தலைவன்மகன் சரங்கள் மிகத்தான்விட மெலிவுற்றிடும் எழுவீரரும் வெய்யோன் முகத்தாயிரங் கரத்தாயிரம் உரத்தாயிரம் மொய்ம்பின் அகத்தாயிரங் கணைபாய்ச்சினர் அவன்றேரையும் அறுத்தா£¢.	55
1359	வேறு அறுத்திடும் எல்லையின் அழலின் மாமுகன் மறித்துமொர் தேரிடை வாவி வல்லைபோய் எறித்தரு கதிருடை யெழுவர் தம்மையுஞ் செறுத்தெரி விழித்திவை செப்பல் மேயினான்.	56
1360	ஒன்றொரு படையினால் உங்கள் ஆவியைத் தென்றிசை மறலியார் தெவிட்ட நல்கியே வென்றிகொள் மொய்ம்புடை விடலை தன்னையுங் கொன்றிடு கின்றனன் என்று கூறினான்.	57
1361	கூறுபோ தத்தினிற் குமரன் தானையோர் வேறுவே றடுகணை வீசி வெய்யவன் ஏறுதேர் தன்னையும் இவுளி தன்னையும் நூறினார் அவனுடல் நூழை யாக்கினார்.	58
1362	ஆயது காலையில் அவுணன் வேறொரு பாயிருந் தேரிடைப் பாய்ந்து கண்ணுதல் தூயவன் படையினை எடுத்துத் துண்ணென நேயமொ டருச்சனை நிரப்பித் தூண்டினான்.	59
1363	அடலெரி முகத்தினான் ஆதி நாயகன் படைதொட அன்னது படியும் வானமும் வடவையின் உருவமாய் வரலும் அச்செயல் விடலைகள் எழுவரும் வெகுண்டு நோக்கினார்.	60
1364	அனற்படை அன்னதால் அதற்கு மாறதாப் புனற்படை விடுக்குவ மென்று புந்திகொண் டினப்படு துணைவர்கள் யாரும் வாருண முனைப்டை தூண்டினர் முடியுஞ் செய்கையார்.	61
1365	தூண்டிய வாருணத் தொல்லை மாப்படை சேண்டொடர்ந் திடுதலும் தேவன் தீப்படை ஆண்டெதி ராகியே அவற்றை நுங்கிற்றால் ஈண்டொரு முனிகடல் ஏழும் உண்டென.	62
1366	சலபதி படைகளைத் தடிந்து வாய்மடுத் துலகுளோர் வெருவர ஊழி யான்படை வலியுட னேகிஏழ் வயவர் தம்மையும் மெலிவுசெய் துயிர்கொடு மீண்டு போயதே.	63
1367	மீண்டது போதலும் வீரர் அவ்விடை மாண்டனர் கயிலையின் மருங்கு போயினார் மூண்டிடு பொருங்கனல் முகத்தன் அங்கது காண்டலும் ஆர்த்தனன் களிப்பில் உம்பரான்.	64
1368	ஒருங்குற வீரர்கள் உலந்து வீடலும் மருங்குற நோக்கிய வயவெம் பூதர்கள் கரங்களை மறித்தனர் கலங்கி வாய்புடைத் திரங்கினர் வெருவினர் இந்து போயினார்.	65
1369	நெற்றியில் வீரர்தம் விளிவு நீங்கலா துற்றிடு பூதர்கள் உலைந்து சாய்வந் தெற்றென நோக்கினன் செயிர்த்து விம்மினான் வெற்றியின் கிழவனாம் வீர வாகுவே.	66
1370	வீரமொய்ம் புடையவன் வெருவ ரெனப் பாரிடக் கணங்களைப் பாணி யாலமைத் தோரிறை முன்னரே ஒருதன் தேரொடும் ஆரழல் முகத்தன்முன் அணுகப் போயினான் .	67
1371	போய்க்குறு குற்றுழிப் பொருநர்த் தேய்த்தலின் வீக்கிய கனைகழல் வீர வாகுவைத் தாக்கெரி முகமுடைத் தறுகண் வெய்யவன் நோக்கினன் வெகுண்டிவை நுவறல் செய்குவான்.	68
1372	வேறு எதிரா கியபூ தரைஏ னையரை மதியேன் நினையே அடவந் தனன்நீ அதுகா லையின்இங் ஙன்அடைந் த¨னீயல் விதியே உனைஎன் முன்விடுத் ததுவே.	69
1373	கொன்றாய் பல¨ரி கொடுவெஞ் சமரின் வென்றாய் பலரை மிகைசெய் தனையாய் நின்றாய் வருவாய் நினதா யிருருக் கின்ற குவதோ இறுதிப் பகலே.	70
1374	முன்னர்ப் பொருதே முரிவுற் றவர்போல் என்னைக் கருதேல் இனிஓ ரிறையில் உன்னைக் தலைகொய் தொருவன் னியையும் மன்னர்க் கிறைசே வடிவ¨தி திடுவேன்.	71
1375	பூண்பால் முலைமா தா¢புணர்ச் சியெனும் ஆண்போர் தனிலே வலியற் றழியும் ஆண்பால் ஒருவன் அவனே அலனோ ஏண்பால் உனையா¢இவண்வென் றிலனேல்.	72
1376	என்னா எதிரா இவையொப் பனசொற் சொன்னான் அதுகேட் டிடுதொல் விறலோன் பொன்னார் தருசெங் கைபுடைத் துநகைத் தொன்னான் முகநோக் கியுரைத் திடுவான்.	73
1377	முளையார் தரும்பொன் னவன்முந் துசமர் விளையா வடிவந் தனைவிட் டகலா வளையார் புனல்புக் கனன்அன் னவனுக் கிளையாய் ஒருநீ எவணுய் குதியோ.	74
1378	மூண்டார் அமர்செய் திடுமொய்ம் பரெலாம் மாண்டார் கதிரோன் பகைமற் ரொருவன் மீண்டான் அவனும் விளிவுற் றிடுநீ ஈண்டா ருயிர்தோற் றிடவே கினையோ.	75
1379	வீடிச் செருவில் விளிவா குதியோ பேடித் தொழில்கற் றிடுபிள் ளையென ஓடிக் கடல்புக் குயிருய் குதியோ நாடிக் கடிதொன் றைநவிற் றுதியே.	76
1380	பார்காத் திடினும் பலதா னவரும் நேர்காத் திடினும் நிலைபெற் றழியாச் சூர்காத் திடினுந் தொலைவில் விறலோர் ஆர்காத் திடினும் அடுவேன் உனையே.	77
1381	என்றிங் கிவைவீ ரன்இசைத் திடலுங் குன்றன் னசினத் தழல்கொம் மெனவே சென்றுள் ளமலைத் துழிதீ முகவன் வன்றிண் சிலையொன் றைவளைத் தனனே.	78
1382	வேறு நடுத்தான்அகன் றிடுசூர்மகன் நாணோதையைச் சிலைநின் றெடுத்தான்எடுத் தலும்வெய்யவன் இரவோனுடன் இரிந்தான் உடுத்தான்உதிர்ந் தனசேடனும் உலைந்தான்உல கனைத்துங் கெடுத்தான்இவ னெனவானவார் கிளையோடின அன்றே.	79
1383	அக்காலையின் முகமாறுடை அமலன்றனக் கன்பன் கைக்கார்முகம் இருகால்வளைத் தொருகாலொலி காட்டத் திக்கானன முடையான்முதல் தேவாசுரர் துளங்கி இக்காலம தோபார்முழு திறுங்காலம தென்றார்	80
1384	என்னாவிசைத் திடுமெல்லையில் எரிமாமுகன் ஈஅருழ் கொன்னார்கணை விடுத்தார்த்தனன் குறுகுற்றது வருமுன் மின்னாமெனப் பதினாற்கணை விடுத்தேயவை விலக்கிப் பொன்னார்தரு திறல்மொய்ம்பினன் புயலேறெனத் தெழித்தான்.	81
1385	செஞ்ஞாயிறு கதிர்கான்றெனத் தீமாமுகத் தவுணன் ஐஞ்ஞான்கெனுந் தொகைபெற்றிடும் அயில்வெங்கணை தொடுப்ப எஞ்ஞான்றுமுற் றிடுசீர்த்தியன் இருபான்கணை துரந்து மைஞ்ஞான்றிடு முகில்மேற்செலு மருத்தாமெனத் தடுத்தான்.	82
1386	கண்டங்கது கனல்மாமுகன் கணையாயிரந் துரந்து புண்டங்கிய தனிவேலுடைப் புனிதன்றன் திளவல் முண்டம்புக உய்த்தேதிறல் முதுவால்வளை அதனை அண்டங்கிழ படஊதினன் அவுணப்படை புகழ.	83
1387	ஆராரும் வியக்குந்திறல் அடல்மொய்ம்பினன் அங்கண் ஓராயிரம் வடிவாளிகள் ஒருங்கேதொடுத் துய்த்துச் சூராகிய அவுணன்தரு தொல்லைத்தனி மைந்தன் தேரானதும் பரியானதும் சிலையானதுஞ் சிதைத்தான்.	84
1388	சிதையும்பொழு தயல்வேறொரு தேரின்மிசைப் பாயாக் கதையொன்றினை விடுத்தான்எரி கனல்மாமுகன் அதன்மேல் குதையொன்றினைத் துரந்தேயருட் குமரேசனுக் கிளையோன் சுதையொன்றியக் களத்தேவிழத் துண்டம்பல கண்டான்.	85
1389	மாற்றோர்சிலை யினைவாங்கி வளைத்தேகனல் முகத்தோன் காற்றோன்படை துரக்கின்றுழ இவனும்மது கடவக் கூற்றோன்படை தொடுத்தானவன் குமரன்றனக் கிளையோன் வேற்றோர்படை துரந்திட்டிலன் அதுவேசெல விட்டான்.	86
1390	மாகத்தறு கதிர்வெம்படை மன்னன்தரு மதலை வேகத்தினில் விடவாங்கது விடுத்தேயது விலக்கி நாகத்தமர் கறைநீவிய நவிகூரிய கணைநூ றாகத்திடை படவேதுரந் தடல்மொய்ம்பினன் ஆர்த்தான்.	87
1391	தருமத்தியல் நிறுவுற்றிடு தக்கோன்விடு சரங்கள் மருமத்தினிற் படுகின்றுழி வானோரமு தருந்தும் கருமத்தினில் விரவிக்கடல் கடையக்கவிழ்ந் திட்ட பெருமத்தென நிலைசோர்ந்துதன் பெருந்தேர்மிசை வீழ்ந்தான்.	88
1392	விழுகின்றதொ ரெரிமாமுகன் வியன்மார்பெனும் வரைநின் றிழிகின்றன நதியாமென எருவைப்புனல் உயிரும் ஒழிகின்றது வருகின்றது லாவுற்றது தேற்றம் அழிகின்றது வருமந்தகன் அச்சுற்றனன் அணுக.	89
1393	விளிந்தானென மயங்குற்றவன் வெஞ்சூ£¢உரும் ஏற்றால் நௌ¤ந்தாடர வசைந்தாலென நெடுந்தேர்மிசைப் பெயராத் தௌ¤ந்தாயிடை யிரங்கிப்பொரு திறல்வன்மைய திலனாய் எளிந்தான்எளிந் திடுகின்றவன் இத்தன்மைசிந் தித்தான்.	90
1394	மொழிபட்டிடு திறல்மாற்றலர் முனைவெஞ்செருத் தனில்யான் அழிபட்டிடின் வருவாயென அந்நாட்சிறு காலைப் பழிபட்டிடும் வெறியாட்டினைப் பயின்றேபலி யூட்டி வழிபட்டதன் நகர்க்காளியை மனத்தின்மிசை நினைத்தான்.	91
1395	வேறு விஞ்சுந் தொல்விறல் மேவு சூர்தரு மைஞ்சன் தன்னை மனத்தில் உன்னலும் நஞ்சுந துண்ணென நண்ணு காளிதன் நெஞ்சந் தன்னில் நினைத்தல் மேயினாள்.	92
1396	சூலங் கொண்ட லமர்ந்து தோன்றுவாள் சூலங் கொண்ட லமர்ந்த தோளினாள் கோலம் பெற்ற குலிங்க வேணியாள் கோலம் பெற்ற குறுங்கொ லைக்கணாள்.	93
1397	போதங் கொன்று பொறாமை மிக்குளாள் போதங் கொன்று பொலஞ்செய் தாளினாள் ஏதந் தீர்ந்திடும் எண்ண லார்சிரம் ஏதந் தீர்ந்திடும் ஏம வாளினாள்.	94
1398	சங்கா ரத்தணி தாங்கு கொங்கையாள் சங்கா ரத்தணி தந்த செங்கையாள் உங்கா ரத்தின் உரத்த ஆடையாள் உங்கா ரத்தின் உரப்பும் ஓதையாள்.	95
1399	ஞாலத் தேவரும் நாகர் வேந்தரும் ஞாலத் தேவரும் ஏத்த நண்ணுவாள் காலத் தீயர்க ளிற்றின் மேலையோர் காலத் தீயர் கலங்கு காட்சியாள்.	96
1400	அஞ்சத் தானடி யான வானவர் அஞ்சத் தானடி பேர்த்து லாவுவாள் நஞ்சத் தானவர் நைய வெம்மைசெய் நஞ்சத் தானவர் சுற்றம் நல்குவாள்.	97
1401	அங்கத் தன்மை யளாய மர்ந்திடும் அங்கத் தன்மை யளாய் காளிமால் சிங்கத் தேறிய செல்வன் மைந்தன்முன் சிங்கத் தேறினள் செல்லல் மேயினாள்.	98
1402	வில்லுச் சூலம் வியன்ம ழுக்கதை எல்லைப் பல்படை யாவை யுங்கொளா மல்லற் காளிகள் மாப்பெ ரும்படை செல்லக் கூறி செறிந்து சூழ்தர.	99
1403	மூதக் கார்ப்பொடு விண்ணை முட்டுற வேதக் கூளிகள் ஏறு கேதனம் ஊதச் சங்கம் ஒழிந்த பல்லியம் மேதக் கோசை மிகுத்து மேவவே.	100

1404	வேறு விரைவொடு பறந்தலை மேவி வீழ்ந்தயர் எரிமுக மதலையை எய்தி நோக்கியான் உரமிகும் ஒன்னலர் உயிரை உண்பன்நீ பரிவுறல் என்றனள் அமைத்த பாணியாள்.	101
1405	இவ்வகை அருளியே இளவல் பாற்படும் தெய்வதப் பூதர்தஞ் சேனை மேற்செலாக் கவ்வைகொள் செருத்தொழில் கருதி ஆர்த்தனள் ஐவகைப் பூதமும் அச்சங் கொள்ளவே.	102
1406	ஆர்த்திடும் எல்லையில் அளக்கர் சூழ்ந்தென ஆர்த்திடும் எல்லையில் அடல்வெம் பூதரும் வேர்த்தனர் அழுங்கினர் மேற்சென் றேற்றனர் வேர்த்தனர் அழுங்கினர் விண்ணு ளோரெலாம்.	103
1407	காளிகள் சூலம்வேல் கணிச்சி கார்முகம் வாளிகள் சிந்தினர் வரைநெ டுந்தரு நீளிகள் எழுக்கதை நேமி இன்னன கூளிகள் வீசினர் குறுகிப் போர்செய்தார்.	104
1408	அத்திறன் நோக்கியே ஆடற் பூதர்கள் எத்திறத் தவரையும் ஈறு செய்கெனாக் கைத்தலத் திருந்ததோர் கழுமுள் வீசினாள் பத்திரை தன்னருள் படைத்த காளியே.	105
1409	வீசிய முத்தலை வெய்ய வேற்படை காய்சின எரிபுகை கான்று காளிகள் மாசகல் உருப்பல வகுத்துப் பாரிடர் பாசன மருளுறப் படர்தல் உற்றதே.	106
1410	சண்டிகை விடுபடை தனது வன்மையைக் கண்டனன் இளையவன் கணங்கள் ஆருயிர் உண்டிடும் இ·தென உன்னி யேழிரு புண்டரு சிலீமுகம் பொள்ளென் றேவினான்.	107
1411	தீக்கலுழ் வேலினான் செலுத்தும் ஆசுகம் மேக்குறு முத்தலை வேலை நுண்டுகள் ஆக்கிய தாக்கலும் அனைய தன்மையை நோக்கினள் காளியென் றைக்கும் நோன்மையாள்.	108
1412	துண்ணென யான்விடு சூலந் தன்னையும் அண்ணலம் பகழியால் அறுத்தென் னாற்றலை எண்ணலன் நிற்பனால் இன்னும் அங்கவன் உண்ணிகழ் உயிரினை உண்குவேன் என்றாள்.	109
1413	என்றிடு காளியோ ரிமைப்பின் முந்துற நின்றிடு சேனையங் கடலை நீக்கியே வென்றிடு வயப்புலி மிசைககொண் டார்த்திடாச் சென்றனள் வீரன்முன் செப்பல் மேயினாள்.	110
1414	முன்னுற யான்விடு மூவி லைப்படை தன்னைவெங் கணைகளால் தடுத்து நின்றனை இன்னுமொர் சூலமுண் டெறிவன் வீகுதி அன்னது காத்திடல் அரிது காணென்றாள்.	111
1415	என்றலும் முறுவல்செய் திலங்கு சூலமாங் கொன்றல ஆயிரம் ஒருங்கு வீசினும் நின்றவை முழுவதும் நீறு செய்வனென் வன்றிறல் தெரிந்திலை மாதுநீ யென்றான்.	112
1416	கொற்றமொய்ம் பினன்இவை கூறக் கேட்டுளஞ் செற்றம தாகியே தெழித்துச் சண்டிகை மற்றுமொர் சூலவேல் வல்லை வீசினாள் சுற்றிய பாரிடத் தொகுதி யுட்கவே.	113
1417	அருந்திறல் அமரர்கள் அதுகொல் ஆலமென் றரிந்தனர் பணியெனா இன்னும் இந்துவும் வருந்தினர் சூலமுன் வந்த தன்மையைத் தெரிந்தனன் வீரமொய்ம் புடைய செம்மலே.	114
1418	எட்டுடன் இரண்டுநூ றெனுந்தொ கைப்படு நெட்டிரும் பகழிகள் நிகரத் தூண்டியே அட்டனன் துணிபட அரியின் மேலவள் தொட்டிட வருவதோர் சூலந் தன்னையே.	115
1419	எறித்தரு சூலம திற்று வீழ்தலுஞ் செறுத்தனள் இங்கிவன் சிரத்தை வாளினால் அறுத்துதி ரப்புனல் சுவைத்திட் டாவியைப் பறித்திடு வேனெனப் பகர்ந்திட் டாளரோ.	116
1420	நாலிரு தோளுடை நங்கை தோன்றல்முன் வாலுளை மடங்கனன் இருத்தல் மாண்பொரீஇப் பாலுறு திரைக்கடற் பரப்பை விட்டகல் ஆலம தாமென ஆர்த்திட் டேகினாள்.	117
1421	ஆர்த்திடு சண்டிகை அங்கை தன்னிலோர் கூர்த்திடும் வாட்படை கொண்டு கொம்மெனத் தீர்த்தனுக் கினியதோர் செம்மல் நிற்புறுந் தார்த்தடந் தேர்மிசைத் தனிவந் தெய்தினாள்.	118
1422	நோக்கினன் மொய்ம்பினான் நோன்மை பூண்டுளான் தாக்கணங் காம்இவள் தன்ன தாவியை நீக்குதல் செய்வது நீர்மைத் தன்றெனாத் தூக்கினன் அவள்வலி தொலைக்க உன்னுவான்.	119
1423	இடித்தென உரப்பினன் எண்கை தன்னையும் ஒடித்தன னாமென ஒருகை யாலுறப் பிடித்தனன் மற்றொரு பெருங்கை யாலுரத் தடித்தனன் காளிவீழ்ந் தவச மாயினாள்.	120
1424	கரங்கொடு சேவகன் கல்லென் றெற்றலும் உரங்கிழி வுற்றனள் உமிழ்ந்த சோரிநீர் தரங்கம தெறிகடல் தன்னைப் போன்றுலாய் இரங்கிய தவள்துயா¢ யாவர் கூறுவார்.	121
1425	எண்கையும் ஒருகையால் ஏந்தல் பற்றியோர் ஒண்கையின் நீலிதன் உரத்தில் எற்றலும் மண்கிழி வுற்றன வரைகள் கீண்டன விண்கிளர் அண்டபித் திகையும் விண்டதே.	122
1426	திரைபெறு கடலெனக் கான்ற செம்புனல் வரைபெறு தனதுமெய் மறைத்த லால்துயர்க் கரைபெறல் இல்லவள் காளி என்றுமுன் உரைபெறு பெயரையும் ஒழிவுற் றாளரோ.	123
1427	இவ்வகை அவசமாய் இம்பர் வீழ்ந்தபின ஐவகை உணர்ச்சியும் அனாதி யானவுஞ் செவ்விது தொன்மைபோற் சேரச் சூர்மகள் வெவ்வலி இழந்துகண் விழித்து விம்மினாள்.	124
1428	ஆண்மையின் மேலவன் அகலத் தெற்றிட ஏண்மையும் வீரமும் இழந்து வீழ்ந்தது நீண்மய லானது நினைந்து நெஞ்சிடை நாண்மலி வுற்றனள் நடுங்கும் ஆவியாள்.	125
1429	அந்தமில் அறுமுகத் தமலன் ஏவலால் வந்தவ னொடுபொரின் வாகை எய்துமோ புந்தியி லாதிவட் புக்க னன்எனாச் சிந்தைசெய் தெழுந்தனள் வன்மை தீர்ந்துளாள்.	126
1430	இகழ்ந்தவர் உரத்தினை இகழ்ந்து கூர்நகத் தகழ்ந்துயி ருண்டிடும் அணங்கு தேர்மிசைத் திகழ்ந்தனன் நின்றிடு திறலி னான்றனைப் புகழ்ந்தனள் இனையன புகல்வ தாயினாள்.	127
1431	கன்றிய கற்புடைக் கனலி மாமுகன் இன்றெனை அருச்சனை இயற்றி ஏத்தியே ஒன்றல வுயிர்ப்பலி யுதவி வேண்டினான் நன்றிய தயர்த்திலன் நானிங் கெய்தினேன்.	128
1432	உன்னுடை வன்மையும் உனது வீரமுஞ் சின்னமும் உணர்ந்திலன் செருவின் முந்துறீஇ நின்னுடன் இகலியிந் நிலைமை யாயின இன்னினி ஏகுவன் இருந்த தொல்லிடை.	129
1433	கறுத்தினி வல்லையில் கனன்மு கத்தனை ஒறுத்துயிர் உண்குதி ஒழிந்து ளாரையும் அறுத்தனை நிற்குதி அலரி தன்னைமுன் செறுத்தவன் தன்னையும் அடுதி செம்மல்நீ.	130
1434	அடையலர் தம்மைவென் றாறு மாமுகம் உடையவன் கருணைபெற் றுவகை மேவுதி நெடிதுபல் லூழியும் நீடி வாழ்தியால் கடைமுறை இவையெலாங் காண்டி நீயென்றாள்.	131
1435	இத்திறம் யோகினி இசைத்து வெஞ்சமர் வித்தகன் விடைகொடு மீண்டு கோளரிச் சித்திர வெருத்தமேற் சேர்ந்து தொல்படை மொய்த்திடப் போயினள் முந்து வந்துழி.	132
1436	வேறு சண்டிகை போந்த காலைத் தழல்முகன் அனைய வெல்லாங் கண்டனன் வெகுண்டு நன்றிக் கள்வன தாற்றல் என்னாத் திண்டிறல் ஆற்றல் சான்று சேண்கிடந் துருமுக் கான்று கொண்டல தெழுந்தா லென்னக் கொம்மென எழுந்து சொல்வான்.	133
1437	கொன்றுயிர் பலவும் நுங்கிக் குருதியும் வடியும் மாந்தி ஒன்றுதன் னகடுதூரா துலப்புறாப் பசிநோய் மிக்குச் சென்றிடு காளி யாலோ தெவ்வர்தஞ் செருவை யான்முன் வென்றனன் சூரன் சேய்க்குத் துணைகளும் வேண்டு மோதான்.	134
1438	சூலமுந் தண்டும் வாளுஞ் சுடர்மழுப் படையுஞ் சீற்றக் கோலமுங் கொண்டு பாங்கிற் கூறிகள் சூழ வைகும் நீலிதன் வன்மை காண்பான் நினைந்திவண் விளித்த தன்றி வேலவன் படையை அன்னாள் வெல்லுமென் றுளங்கொண்டேனோ.	135
1439	வாவியுங் குளனும் பொய்தீர் நதிகளும் மற்று மெல்லாந் தூவுநுண் பனியா லன்றே துளும்புவ அ·தே போலத் தேவரை ஏவல் கொண்ட சிறப்புடைத் தமியேன் இங்ஙன் மேவிய காளி யாலோ எய்துவன் வீரத் தன்மை.	136
1440	இன்னினிக் கணம தொன்றின் இளவலா ருயிரை வௌவி முன்னுற அகன்ற ஒற்றன் முரண்வலி அதனைச் சிந்தி அன்னவன் ஆவி கூற்றுக் கடிசிலா அளிப்பன் அல்லான் மன்னன்முன் போவ தில்லை வஞ்சினம் இ·தே என்றான்.	137
1441	கனல்முகன் இனைய மாற்றங் கழறியே அவுணத் தொல்பேர் அனிகம்வந் தயலின் ஈண்ட ஆழியந் தேரிற் சென்று வனைதரு சிலையொன் றேந்தி வன்மையால் வாங்கி நூறு முனையிரும் பகழி வீர மொய்ம்பன்மேல் தூண்டி ஆர்த்தான்.	138
1442	கொடுந்தொழி லாளன் செய்கை குரைகழல் வீரன் காணா முடிந்திட வந்தாய் போலும் முயற்சியீ தழகி தென்னா நெடுந்தனிச் சிலைகா லூன்றி ஞெரேலென வளைத்துத் தானும் அடுந்திறற் கணைநூ றோச்சி அறுத்தனன் அவுணன் வாளி.	139
1443	வேறு அறுத்தபொழு தத்தில்அவு ணர்க்கரசன் அமைந்தன் மறத்தினொடு நூறுசரம் வாலியன் பூட்டிச் சிறப்புடைய செம்மலுறு தேரினை யழித்துக் குறித்தவிறல் கொண்டுசமர் வால்வளை குறித்தான்.	140
1444	தேரழித லும்வெகுளி செய்திளவல் ஈரேழ் கூரிய நெடும்பகழி கொம்மென விடுத்தே ஆரழல் முகத்தவுணன் அங்கையிடை கொண்ட மூரிவரி வெஞ்சிலை முரித்தமா¢ விளைத்தான்.	141
1445	வில்லது முரிந்திடலும் வேறோ£சிலை வாங்கிக கல்லென வெயிற்றணி கறித்திவனை இன்னே கொல்வனெனும் வெய்யமொழி கூறிமண நாறும் அல்லிமல ரோன்படையை அண்ணல்மிசை உய்த்தான்.	142
1446	அத்தகைமை நோக்கினன் அயன்படையை யானும் உய்த்திடின் எனக்குவரும் ஊதியம்என் என்னாச் சித்தமுறு பூசனை செலுத்திவிறல் வீர பத்திர நெடும்படையொர் பாணிகொடு விட்டான்.	143
1447	வாரிதி வளாகம்அரை மாத்திரையின் உண்ணும் வீரனெடு வெம்படை விரைந்துபடர் காலை நாரணன் மகன்படை நடுங்கிநனி தாழா யாருநகை செய்திட இரிந்துளதை யன்றே.	1442
1448	அன்னமிசை யோன்படை அழிந்திடலும் வீரன் தன்னது நெடும்படை தடுப்பில்வகை யேகி வன்னிமுகன் ஆவிகொடு மாமுடிகள் தள்ளி மின்னுவென வீரனிடை மீண்டுபடா¢ந் தன்றே.	145
1449	வேறு வெய்யஅக் கனல்முகன் விளிந்து வீழ்ந்தனன் ஒய்யென அச்செயல் உம்பர் நோக்குறா ஐயனை வாழ்த்திநின் றலரின் மாரிதூய் மெய்யணி துகிலெலாம் வீசி யாடினார்.	146
1450	புறந்தரு கலிங்கமும் பூணும் நாணமும் துறந்தனா¢ உவகையால் சொல்லும் ஆடலர் சிறந்துடன் ஆர்த்தனர் தேவர் அற்றைநாட் பிறந்திடு மைந்தர்தம் பெற்றி எய்தினார்.	147
1451	எரிமுகன் அவ்விடை இறப்ப ஆங்கவன் பெரும்படை வீரர்கள் புலம்பி யாமெலாம் ஒருசிறு தூதனுக் குடைது மோவெனாச் செருவினைக் குறித்தனர் உலப்பில் தீமையோர்.	148
1452	முற்படுந் தலைவர்கள் மூவெண் ணாயிரர் பொற்புடை இளையவன் புடையிற் சுற்றிடாக் கப்பணந் திகிரிகோல் கணிச்சி வேல்கதை சொற்படு படையெலாஞ் சொரிந்து போர்செய்தார்.	149
1453	செய்தது நோக்கியே செயிர்த்துச் சேவகன் கைதனில் இருந்ததோ£¢ கார்மு கம்வளைஇ நொய்தினில் ஆயிர நூறு கோடிகோல் எய்தனன் தெழித்தனன் அவுணர் ஏங்கவே.	150

1454	இத்திறங் கணமதொன் றிடைய றாமலே கைத்தனு உமிழ்ந்திடுங் கணையின் மாமழை உய்த்தனன் திரிந்தனன் உலகம் பேர்த்திடும் மெய்த்திறல் மருத்தினும் விரைவின் மேவியே.	151
1455	எறிந்திடு படைகளும் எய்த கோல்களும் முறிந்தன துணிந்தன மொய்ம்பு மார்பமுஞ் செறிந்திடு கரங்களும் சிரமும் தாள்களும் தறிந்தன அவுணர்தந் தலைவர் வீடினார்.	152
1456	வேழமும் புரவியும் துணிந்து வீழ்ந்தன வாழியம் தேர்நிரை அனைத்தும் இற்றன சூழுறும் அவுணரும் தோலைந்து போயினார் பாழியம் தோளினான் பகழித் தன்மையால்.	153
1457	பாறொழுக் குற்றன ககனம் பார்மிசை வீறொழுக் குற்றதொல் படைகள் வீந்திடச் சேறொழுக் குற்றன தசைகள் செம்புனல் ஆறொழுக் குற்றதால் அமர்செய் ஆறெலால்.	154
1458	பலவுடை நெடுந்தலைப் பதகர் துஞ்சலும் நிலவுடை எயிற்றிடை நிவந்த தீக்கனல் புலவுடை விழுநிணம் புழுக்கல் செய்ததால் கலிகெழு கொடியொடு கணமுந் துய்க்கவே.	155
1459	மாமையில் செறிந்தன வடிவின் மால்கரி தாமயிர்ப் புறவடி தடக்கை வன்றலை ஏமயிர்த் தோகையோ டிற்று நீங்குற ஆமையிற் போவன குருதி ஆற்றினே.	156
1460	கார்கெழும் அவுணருட் கலந்த சோரியின் தாரைகள் நீத்தமாய் எழுந்து தக்கவர் பேருட லுட்கொடு பெயர்ந்த பின்னுற வாரிதி வடவையுண் டுலவு மாண்பென.	157
1461	கரியினும் பரியினுங் கால்கொண் டோங்கிய குருதியம் புனல்மழை குலாவும் வைகலின் வரைதொறும் வரைதொறும் மாறு மாறெழா அருவிகள் சென்றென அழுங்கிச் செல்லுமால்.	158
1462	மீளிகள் குருதிநீர் வௌ¢ள மாயதில் வாளுறு வேல்களும் வாளும் மற்றவுங் கோளுறு மயிலையிற் கலவக் கண்டுதங் கேளிரென றெதிர்வன கெழும வேலைமீன்.	159
1463	அழல்பொரு செக்கர்வா னகத்தின் மாமதிக் குழுவினர் சேர்ந்துறக் குலவுங் கொள்கைபோல் நிழல்பொதி கவிதைதந் நெடிய தாளற ஒழுகிய குருதியின் ஒருங்கு செல்வவே.	160
1464	அலைகெழு குருதியா றழுங்குற் றேகலால் தலைகளும் உடல்களும் தசையும் வாரிடக் கொலைபுரி மறவர்தங் குடா¤ற் பின்னியே வலையெறிந் தீர்த்தனர் வயவெம் பூதரே.	161
1465	ஞாளிகள் திரிவதோர் மருங்கு நாமவெங் கூளிகள் திரிவதோர் மருங்கு கூளியாம் மீளிகள் திரிவதோர் மருங்கு வென்றிடும் காளிகள் திரிவதோர் மருங்கு கண்ணெலாம்.	162
1466	தேரிடை உலந்தவன் சிரத்துந் துஞ்சிய சாரதி தலையினும் புரவி தம்மினுஞ் சோரிகள் இழிவன தொலைந்த வையமும் ஆருயிர் எய்தியாங் கதுபெற் றென்னவே.	163
1467	சினவலி அவுணர்தந் திகிரி பூண்டிடு துனைவரு கேசரி துஞ்சச் சோரிநீர் கனைகட லிடைசெலக் கண்டு தேரைதம் இனமென எதி£¢தழீஇ யிரங்கு கின்றவே.	164
1468	விரிந்தஇத் திறமியல் வெங்க ளத்திடை இரிந்திடு தானவர் இறந்து நீங்கினார் கருந்தலை அடுக்கலிற் கழல்கள் தாக்குறத் திரிந்தனர் அயர்ந்தனர் சிலவர் துஞ்சினார்.	165
1469	மழுக்களும் அயில்களும் வாளும் முத்தலைக் கழுக்களுங் கால்படக் கவலுற் றார்சிலர் விழுக்கொடு வள்ளுரம் விராய பூழியில் இழுக்கினர் அழுந்தினர் இறந்துற் றார்சிலர்.	166
1470	பாய்ந்திடு குருதியம் பரவை ஆற்றிடை நீந்தினர் ஒருசிலர் நீத்திக் காலெழா தோய்ந்தனர் ஒருசிலர் ஓடி னார் மாய்ந்தனர் ஒருசிலர் மாய வீரரே.	167
1471	காண்டொறுங் காண்டொறும் அவுணர் கண்ணிடை ஈண்டிய வௌ¢ளிடை இளவல் மேனியாய் நீண்டதொர் பையுளாய் நிகழ ஏங்கியே மாண்டனர் சிலர்சிலர் வாய்வெ ரீஇயினார்.	168
1472	துப்புறு பூதர்பின் தொடரத் தாடொழா மெய்ப்படை முழுவதும் வீசி ஆயிடைத் தப்பினர் இறுதியில் சாய்ந்து மாய்ந்தவர் கைப்படை வாங்கியே கடிதுற் றார்சிலர்.	169
1473	எண்ணமில் படைக்கலம் யாவும் வீசியே தண்ணுமை வரிதுடி தக்கை பேரியாம் பண்ணமை இயம்பல பற்றி ஆர்த்திடா நண்ணினர்