"To us all towns are one, all men our kin. Life's good comes not from others' gift, nor ill Man's pains and pains' relief are from within. Thus have we seen in visions of the wise !." - Tamil Poem in Purananuru, circa 500 B.C

Home

Whats New

Trans State Nation

Tamil Eelam

Beyond Tamil Nation

Comments

Search

Home > Unfolding Consciousness > Spirituality & the Tamil Nation >  கந்த புராணம் - Kantha Puranam >  பாயிரம் (1-352) & உற்பத்திக் காண்டம் (353-725) >  உற்பத்திக் காண்டம் (726- 1328)  >  உற்பத்திக் காண்டம் (1329- 1783) > அசுர காண்டம் (1 - 925 ) > அசுர காண்டம் (926 - 1497) > அசுர காண்டம் (1498 - 1929) > மகேந்திர காண்டம் (1 - 639) > மகேந்திர காண்டம் (640 - 1170) > யுத்த காண்டம் (1 - 456) > யுத்த காண்டம் (457 - 876) >  யுத்த காண்டம் (877 - 1303) > யுத்த காண்டம் (1304 - 1922) > யுத்த காண்டம் (1923 - 2397) > யுத்த காண்டம் (2398 - 2967)

கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார் அருளிய
கந்த புராணம் - உற்பத்திக் காண்டம் படலம் 9-19 (726- 1328)

kantapurANam of kAcciyappa civAccAriyAr
canto 1 (verses 726 - 1328)

---

Acknowledgements:
Our Sincere thanks go to Shaivam.org for providing us with the electronic version of this work and giving us permission to release the same as part of Project Madurai etext collections. Preparation of HTML and PDF versions: Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne, Switzerland. © Project Madurai, 1998-2006 . Project Madurai is an open, voluntary, worldwide initiative devoted to preparation of electronic texts of tamil literary works and to distribute them free on the Internet. Details of Project Madurai are available at the website http://www.projectmadurai.org/  You are welcome to freely distribute this file, provided this header page is kept intact.

உ
செந்திலாண்டவன் துணை
திருச்சிற்றம்பலம்

9. கணங்கள் செல் படலம் (726 - 754)

726	அந்த வேலையிற் கயிலையில் எம்பிரா னருளால் நந்தி தேவரை விளித்துநம் மணச்செயல் நாட முந்து சீருடை யுருத்திர கணங்கள்மான் முதலோர் இந்தி ராதியர் யரையுந் தருதியென் றிசைத்தான்.	1
727	இன்ன லின்பமின் றாகிய பரமன்ஈ துரைப்ப கன்ன யப்புட னிரைந்துபின் நந்தியெம் பெருமான் அன்னர் யாவரும் மணப்பொருட் டுற்றிட அகத்துள் உன்னல் செய்தனன் அவரெலா மவ்வகை யுணர்ந்தார்.	2
728	உலக முய்ந்திட வெம்பிரான் மணம்புரி யுண்மை புலன தாதலும் அவனருண் முறையினைப் போற்றி மலியும் விம்மிதம் பத்திமை பெருமிதம் மகிழ்ச்சி பலவும் உந்திடக் கயிலையை முன்னியே படர்வார்.	3
729	பாலத் தீப்பொழி விழியுடைப் பஞ்சவத்தி திரனே மூலத் தீப்புரை விடைப்பெருங் கேதுவே முதலாஞ் சூலத் தீக்காத் தாயிர கோடியோர் சூழக் காலத் தீப்பெயர் உருத்திரன் வந்தனன் கடிதில்.	4
730	சுழல லுற்றிடு சூறையும் வடவையுந் தொலைய முழுது யிர்த்தொகை அலமர வுயிர்க்குமொய்ம் புடையோர் எழுப திற்றிரு கோடிபா ரிடத் தொகை யீண்ட மழுவ லத்தின னாயகூர் மாண்டனும் வந்தான்.	5
731	நீடு பாதலத் துறைபவர் நெற்றியங் கண்ணர் பீடு தங்கிய வல்வகை நிறத்தவர் பெரியர் கோடி கோடியா முருத்திர கணத்தவர் குழுவோடு ஆட கேசனா முருத்திரன் கயிலையில் அடைந்தான்.	6
732	கோர மிக்குயர் நூறுபத் தாயிர கோடி சார தத்தொகை சூழ்தரச் சதுர்முகன் முதலோர் ஆரு மச்சுறச் சரபமாய் வந்தருள் புரிந்த வீர பத்திர வுருத்திரன் வந்தனன் விரைவில்.	7
733	விண்டு தாங்குறு முலகுயிர் முழுதுமோர் விரலிற் கொண்டு தங்குறு குறட்படை கோடிநூ றீண்டப் பண்டு தாங்கலந் தரியரன் இருவரும் பயந்த செண்டு தாங்குகைம் மேலையோன் மால்வரை சென்றான்.	8
734	முந்தை நான்முகன் விதிபெறான் மயங்கலும் முக்கட் டந்தை யேவலால் ஆங்கவன் நெற்றியந் தலத்தின் வந்து தோன்றிநல் லருள்செய்து வாலுணர் வளித்த ஐந்து மாறுமா முருத்திரர் தாமும்வந் தடைந்தார்.	9
735	இத்தி றத்தரா முருத்திரர் அல்லதை யேனை மெத்து பல்புவ னங்களு மளித்தவண் மேவி நித்தன் அன்புறும் உருத்திர கணங்களும் நெறிசேர் புத்தி யட்டக முதல்வரும் வந்தனர் பொருப்பில்.	10
736	தொட்ட தெண்கடல் யாவையுந் துகளினால் தூர்க்கும் எட்டு நூறெனுங் கோடிபா ரிடத்தொகை யீண்டக் கட்டு செஞ்சடைப் பவர்முத லாகவே கழறும் அட்ட மூர்த்திகள் தாங்களும் ஒருங்குடன் அடைந்தார்.	11
737	கூறு கொண்டிடு தெழிப்பினர் எம்பிரான் விழிநீர் நாறு கொண்டுள கலத்தொடு பொடிபுனை நலத்தோர் நூறு கொண்டிடு கோடிபூ தத்தொடு நொடிப்பின் வீறு கொண்டகுண் டோதரன் போந்தனன் வெற்பில்.	12
738	அண்டம் யாவையும் உயிர்த்தொகை யனைத்தையும் அழித்துப் பண்டு போலவே தந்திட வல்லதோர் பரிசு கொண்ட சாரதர் நூற்றிரு கோடியோர் குழுமக் கண்ட கன்னனும் பினாகியும் வந்தனர் கயிலை.	13
739	ஆன னங்களோ ராயிரம் இராயிரம் அங்கை மேனி வந்தபொன் மால்வரை புரைநிற மேவித் தானை வீரர்நூற் றைம்பது கோடியோர் சாரப் பானு கம்பனாந் தலைவன்ஒண் கயிலையிற் படர்ந்தான்.	14
740	தங்கள் சீர்த்தியே மதித்திடு கடவுளர் தலையும் பங்கி யாகிய கேசமும் படைகளும் பறித்துத் துங்க மெதிய கணங்கள்பல் கோடியோர் சூழச் சங்கு கன்னன்வந் திறுத்தனன் தடவரை தன்னில்.	15
741	காள கண்டனுந் தண்டியும் நீலனுங் கரனும் வாள்வ யம்பெறு விச்சுவ மாலியும் மற்றும் ஆளி மொய்ம்பின ராயபல் பூதரும் அனந்தம் நீளி ருங்கடற் றானையோ டணைந்தனர் நெறியால்.	16
742	கூற்றின் மொய்ம்பினைக் கடந்திடு சாரதக் குழுவோர் நூற்று முப்பது கோடியோர் சூழ்ந்திட நொய்தின் மாற்ற லார்புரம் அட்டவன் தாளிஆணை வழிபட் டேற்ற மிக்கஈ சானன்அக் கயிலையில் இறுத்தான்.	17
743	எகின மாகிய மால்அயன் வாசன் இமையோர் புகலு மாதிரங் காவலர் கதிர்மதி புறக்கோள் மிகைய தாரகை அன்னைகள் வசுக்கள்வே றுள்ளார் மகிழும் விஞ்சையர் முனிவரர் யாவரும் வந்தார்.	18
744	வாலி தாகிய மறைகள்ஆ கமங்கள்மந் திரங்கள் ஞால மாதிய பூதங்கள் உலகங்கள் நகர்கள் கால மானவை ஏனைய பொருளெலாங் கடவுட் கோல மெய்திவந் திறுத்தன கயிலையிற் குறுகி.	19
745	இந்த வாசற்றினாற் கயிலையில் யாவரும் யாவும் வந்த தன்மையை நோக்கியே ஆற்றவு மகிழ்ந்து நந்தி யுள்புகுந் தமலனுக் கித்திறம் நவில முந்தை அன்னவர் யாரையுந் தருகென மொழிந்தான்.	20
746	புராரி யித்திரம் மொழிதலுஞ் சிலாதனார் புதல்வன் ஒராய்மு தற்கடை குறுகியே உருத்திர கணங்கள் முராரி யாதியாம் விண்ணவர் முனிவரெல் லோரும் விராவு நீர்மையிற் சென்றிடக் கோயிலுள் விடுத்தான்.	21
747	விடுத்த காலையில் அரியணை மீமிசை விளங்கிக் கடுத்த யங்கிய கண்டன்வீற் றிருப்பது காணூஉ அடுத்த வன்புடன் யாவரும் இறைஞ்சியே அவன்சீர் எடுத்து நீடநின் றேத்தியே அணுகினர் இமைப்பில்.	22
748	நீண்ட சீருருத் திரர்தமை நிறைந்தபல் கணத்தை ஈண்டு தேவரை முனிவரை வீற்றுவீற் றிசையா ஆண்டு தன்விரற் சுட்டியே ஆதிநா யகற்குக் காண்டல் செய்துநின் றேத்தினன் வேத்திரக் கரத்தொன்.	23
749	ஆர ழற்பெயர் அண்ணல்கூர் மாண்டன்ஆ டகத்தோன் வீர பத்திரன் முதலுருத் திரகண மேத்தப் பாரி டத்தவர் யாவரு மெம்பிரான் பாங்கிற் சேர லுற்றுநின் றேத்தினர் பணிந்தசிந் தையராய்.	24
750	அன்ன காலையில் நான்முகன் எம்பிரான் அணிவான் உன்னி யேமுடி முதலிய பல்கல னுதவிப் பொன்னி னாயதோர் பீடிகை யிற்கொடு போந்து முன்ன ராகவைத் திறைஞ்சியே இத்திரம் மொழிவான்.	25
751	ஐய கேளுனக் கில்லையாற் பற்றிகல் அடியேம் உய்யு மாறிவண் மணஞ்செய வுன்னினை உன்பால் மையல் மாசுணப் பணியெலா மாற்றிமற் றிந்தச் செய்ய பேரணி அணிந்தரு ளென்று செப்பினனே.	26
752	பங்க யாசனன் குறையிரந் தினையன பகர அங்கண் மூரல்செய் தன்புடன் நீயளித் திடலால் இங்கு நாமிவை அணிந்தென மகிழ்ந்தன மென்னார் செங்கை யாலணி கலத்தினைத் தொட்டருள் செய்தான்.	27
753	பிரமன் அன்புகண் டிவ்வகை யருள்செய்த பின்னர் ஒருதன் மெய்யணி பணிகளே யணிகளா யுறுவான் திருவுளங்கொள அவ்வகை யாகிய செகத்தை அருள்பு ரிந்திடு பராபரற் கிச்செயல் அரிதோ.	28
754	கண்டி யாவரு மற்புத மடைந்துகை தொழலும் வண்டு லாங்குழற் கவுரி*பா லேகுவான் மனத்திற் கொண்டு பாங்குறை தலைவருக் குணர்த்தியே குறிப்பாற் பண்டு மாலயற் கரியவன் எழுந்தனன் படர.	29

( * கவுரி - கௌரி - கௌரவண்ணம் உடையவள்; கிரிராஜ புத்திரி
எனினுமாம். கௌரம் - பொன்போன்ற வண்ணம். )

ஆகத் திருவிருத்தம் - 754
10. திருக்கல்யாணப் படலம் (755- 850 )

755	நாற்ற டம்புயக் கண்ணுதல் நந்தியம் பெருமான் போற்றி முன்செல அமரரும் முனிவரும் புகழ வேற்ற தும்புரு நாரதர் விஞ்சையர் யாரும் பாற்றி யக்கமும் நீழலு மாமெனப் பாட.	1
756	சொன்ம றைத்தொகை ஆகம முதலிய துதிப்பப் பொன்மை பெற்றதன் கோநகர் நீங்கியே பொற்றாள் வன்மை பெற்றகுண் டோதரன் மொய்ம்பிடை வைத்துச் சின்ம யத்தனி மால்விடை ஏறினன் சிவனே.	2
757	விடையின் மீமிசைத் தோன்றியே யெம்பிரான் விளங்கப் புடையின் வந்தவ ரல்லது திருநகர்ப் புறத்துக் கடையின் நின்றவர் யாவருங் கண்டுகண் களியா அடைய வேபணிந் தேத்தினர் அளக்கரின் ஆர்த்தார்.	3
758	நந்தி மேல்கொண்டு நந்திமே வுறுதலும் நந்தித் தந்தி மாமுகத் தவுணர்கோன் இலமரத் தடிந்தோன் ஐந்து நூற்றெழு கோடிபூ தப்படை யணுக வந்து வந்தனை செய்துமுன் போயினன் மாதோ.	4
759	கதிருஞ் சோமனுங் கவிகையுஞ் சீகரங் காலும் உததி யண்ணல்சாந் தாற்றியும் உம்பர்தங் கோமான் புதிய கால்செயும் வட்டமு மெடுத்தனர் புடைபோய் முதிரும் ஆர்வமோ டப்பணி புரிந்தனர் முறையால்.	5
760	பேரி கொக்கரை சல்லிகை கரடிகை பீலி சாரி கைத்துடி தண்ணுமை குடமுழாத் தடாரி போரி யற்படு காகளம் வயிர்முதற் புகலுஞ் சீரி யத்தொகை இயம்பினர் பாரிடத் திறலோர்.	6
761	அத்தன் ஏவலால் உருத்திரர் குழுவுமா லலயனும் மெய்த்த வம்புரி முனிவரும் ஏனைவிண் ணவரும் மொய்த்த தேரொடு மானமாப புள்ளிவை முதலாந் தத்த மூர்திமேல் கொண்டனர் செய்பணி தவாதோர்.	7
762	தாழ்ந்து தன்பணி புரியுமத் தலைவருந் தவத்தாற் காழ்ந்த நெஞ்சுடைப் பூதரு மேனைய கணமுஞ் சூழ்ந்து சென்றிடக் கயிலையை அகன்றுதொல் லுலகம் வாழ்ந்தி டும்படி யேகினன் இமையமால் வரைமேல்.	8
763	வார்ப்பெ ரும்பணை யாதிய வரம்பில்பல் லியத்தின் ஆர்ப்பு மெங்கணும் வௌ¢ளிடை யின்றியே யகல்வான் தூர்ப்பின் ஈண்டிய தானையின் ஓதையுஞ் சுரர்கள் ஆர்ப்பும் வாழ்த்தொலி அரவமும் புணரியுண் டெழுமால்.	9
764	வேறு அனைய தன்மையி லாதியம் பண்ணவன் பனிகொள் வெற்பிற் படரஅம் மன்னவன் இனிய கேளொ டெதிர்கொடு தாழ்ந்துதன் புனித மாநக ரிற்கொடு போயினான்.	10
765	போத லோடும் புனிதன் வரத்தினைக் காத லாற்கண்டு கண்களப் பாகியே ஆதம் எய்திநின் றஞ்சலித் தேத்தியே வீதி யாவும் விழாவயர்ந் திட்டவே.	11
766	மிண்டி நின்றிடும் வீதியின் மாதரார் அண்டர் நாயகன் அற்புதப் பேருருக் கண்டு தாழ்ந்து கரைதவிர் காதலாந் தெண்டி ரைப்படிந் தார்செயல் வேறிலார்.	12
767	நிறைத்த பூண்களும் நேர்ந்தபொன் னாடையும் நறைத்த சாந்தமும் நாண்மலர்க் கண்ணியும் பிறைத்தி ருச்சடைப் பிஞ்ஞகன் பேரெழில் மறைத்த தென்று மனந்தளர் வார்சிலர்.	13
768	உய்யு மாறென் உவர்தமைக் காண்டலு வெய்ய காமக் கனல்சுட வேவுறுந் தைய லார்கள் தனுவுறு நீறுகொல் ஐய ராகத் தணிந்ததென் பார்சிலர்.	14
769	எழாலை யன்னசொல் ஏந்திழை மாதரார் குழாம கன்று குழகனைச் சேர்தலுங் கழாலு கின்றபல் காழுடை மேகலை விழாதி றைஞ்சினர் மெல்லிய லார்சிலர்.	15
770	அல்லி சேர்தரும் அம்புய மீமிசை வல்லி யன்னவர் வான்துகில் சோர்வுறா மெல்ல வீழ்தலும் மின்னிடை யார்க்கெலாம் இல்லை யோபுனை யென்றுரைப் பார்சிலர்.	16
771	வாசம் வீழ்தலும் வந்துவந் தில்லிடைத் தூசு டுத்தில மென்றொர் துகில்புனைந் தாசை யோடுசென் றன்னதும் வீட்டியே ஊசல் போன்றனர் ஒண்டொடி மார்சிலர்.	17
772	மாண்ட சாயன் மடந்தைய ரேதனை வேண்டி மால்கொடு வீடுறும் வேலையில் ஈண்டு போற்று கெனவுமெண் ணாததோ ஆண்ட கைக்கிய லாகுமென் பார்சிலர்.	18
773	கரும்பு நேர்மொழிக் காரிகை மாதரார் விரும்பி வேண்டவு மேவலர் போலுமால அரும்பொன் மேனியெம் மண்ணலுக் குள்ளமும் இரும்பு கொல்லென் றியம்பிடு வார்சிலர்.	19
774	நெருக்கு பூண்முலை நேரிழை யார்க்குமால் பெருக்கி னாரவர் பேதுற லோர்கிலார் உரைப்ப தென்கொல் உயிர்க்குயி ராகியே இருக்கு மிங்கிவர் என்றுரைப் பார்சிலர்.	20
775	திருகு வார்சடைச் செய்யனை நோக்கிநின் றுருகு வார்சிலர் உள்ளுற வெம்பியே கருகு வார்சிலர் காதலி மாரொடும் பெருகு காதலைப் பேசுகின் றார்சிலர்.	21
776	வேறு ளார்மெய் விளர்ப்பினை நோக்கியே ஈறி லாரை இவரணைந் தார்கொலோ நீறு மெய்யின் நிலவிய தென்றவர்ச் சீறி யேயிகல் செய்திடு வார்சிலர்.	22
777	கட்டு செஞ்சடைக் கான்மிசை யூர்தர விட்ட வெண்மதி மெல்லிய லார்தமைச் சுட்ட தம்ம சுமப்பதென் நீரெனாக் கிட்டி நின்று கிளத்திடு வார்சிலர்.	23
778	கஞ்ச மேலய னாதிக் கடவுளர் தஞ்ச மென்று சரண்புக வுண்டதோர் நஞ்சின் வெய்யகொல் நங்கையர் கொங்கைமேல் துஞ்சு கின்ற துயிலதென் பார்சிலர்.	24
779	பின்ன ருள்ள பொருந்தொழி லாற்றுவான் துன்னு வீரெனில் தொல்குழு ஆடவர் நன்ன லத்தொடு நண்ணமின் னாரையே இன்னல் செய்வதென் என்றுரைப் பார்சிலர்.	25
780	சாற்றி யிங்கினி யாவதென் தையல்மீர் ஏற்றின் மேவினர் எம்மை மணந்திட மாற்றி லாத மலைமகள் போலயாம் நோற்றி லேமென நொந்துயிர்ப் பார்சிலர்.	26
781	தேவர் உய்யத் திருமணஞ் செய்திட மேவு கின்றவர் மெல்லியல் மங்கையர் ஆவி கொள்ள அமைந்தனர் இத்திறம் ஏவர் செய்வ ரெனஉரைப் பார்சிலர்.	27
782	மையல் வேழம் வயப்புலி போல்வரும் வெய்யர் தம்மை மெலிவிப்ப தன்றியே நொய்ய மான்புரை நோக்கியர்க் குந்துயர் செய்யு மோவெனச் செப்புகின் றார்சிலர்.	28
783	நங்கள் கொற்றவன் நற்றவத் தாற்பெறு மங்கை பாலின் மணப்பொருட் டேகினர் இங்கெ மக்கினி மைத்திறஞ் செய்கலார் சங்க ரர்க்குத் தகாதிதென் பார்சிலர்.	29
784	பேதை நீரவர் பேரிளம் பெண்மையோர் ஆதி யந்தத் தணங்கினர் இன்னணம் வீதி தோறும் விரவியத் தாருக மாத ராரினும் மாதர்பெற் றாரரோ.	30
785	பண்டை வேதன் பதத்தினும் பேரெழில் கொண்டு நின்றவக் கோநகர் வீதியின் அண்டம் வெ·க அணிபடுத் திட்டவை கண்டு போந்தனன் கண்ணுத லண்ணலே.	31
786	செய்ய தான செழுங்கம லாசனத் தையல் காமுறத் தக்கன வீதிகள் பைய நீங்கிப் பராபரை யாகிய ஐயை கோயில் அணித்தென நண்ணினான்.	32
787	வேந்தன் ஏவலின் வேதங்கள் இன்றுகா றாய்ந்து நாடற் கரியவெம் மண்ணல்முன் பூந்த டம்புனல் பூரித்த பல்குடம் ஏந்தி வந்தனர் மாதவர் எண்ணிலார்.	33
788	இருவ கைப்படு மெண்வகை மங்கலப் பொருண்மை முற்றவும் பூவையர் பற்பல வரிசை யிற்கொடு வந்தெதிர் எய்தினர் அரிய யற்கரி தாகிய அண்ணல்முன்.	34
789	அறுகு நிம்பம் அடிசில் அரிசனஞ் சிறுகும் ஐயவி செம்பஞ்சின் வித்திவை குறுகு தண்புனற் கொள்கல மேந்தியே மறுகில் வந்தனர் மங்கையர் எண்ணிலார்.	35
790	நெருக்கு பூண்முலை நேரிழை யாரவர் பொருக்கெ னாவெதிர் போந்துயிர் யாவினும் இருக்கும் ஆதி யிறைவனை யேத்தியே தருக்கொ டேநின்று தந்தொழி லாற்றினார்.	36
791	எங்கள் நாதன் எதிருற எண்ணிலா மங்கை மார்சுடர் மன்னிய தட்டைகள் செங்கை யிற்கொடு சென்று வலன்வளைஇ அங்கண் மும்முறை அன்பொடு சுற்றினார்.	37
792	ஆன காலை அருமணச் சாலைமுன் ஞான நாயகன் நட்பொடு நண்ணியே வானு லாய மழவிடை நீங்கினான் யான மீதினின் றியாரும் இழிந்திட.	38
793	விடையி ழிந்துழி மேனைவிண் ணாட்டவர் மடமின் னாரொடு வந்து பராபரன் அடிகண் மீதினில் ஆன்பொழி பால்கொடு கடிதின் ஆட்டினள் கைதொழு தேகினாள்.	39
794	நாதன் அவ்வழி நந்திக ளுய்த்திடும் பாது கைக்கட் பதமலர் சேர்த்தியே போதன் மாதவன் பொற்கரந் தந்திடக் கோதில் மாமணக் கோயிலுள் எய்தினான்.	40
795	வேறு பல்லிய மியம்ப வானோர் பரவவிஞ் சையர்கள் பாட ஒல்லெனக் கணங்க ளார்ப்ப உருத்திரர் யாருஞ் சூழ மெல்லெனச் செல்லும் அண்ணல் விரிஞ்சனும் மாலும் வேண்ட மல்லலங் கோயி லுள்ள வனப்பெலாம் நோக்க லுற்றான்.	41
796	உலாவுறு சுரும்பு மூசா ஒண்மலர்ச் சோலை வாலி நிலாவுறழ் புனல்சே ரோடை நெடுந்தடம் நிறம்வே றாகிக் குலாவுமண் டபங்க ளின்ன கொண்டியல் வனப்புக் காட்டிச் சிலாதனன் மதலை கூறச் சென்றுசென் றிறைவன் கண்டான்.	42
797	கண்டலுந் தம்போல் தங்கள் காமர்விண் ணகரந் தானும் மண்டல வரைப்பின் வந்து வைகிய தாங்கொ லென்னா அண்டர்கள் வாவி கேணி அகன்புனல் குடைந்துங் காமர் தண்¢டலை யாடல் செய்துந் தலைத்தலை திரிதந் துற்றார்.	43
798	நந்தியந் தேவு காட்ட நல்வனப் பனைத்தும் நோக்கிக் கந்தமென் போது வேய்ந்த கடிமணச் சாலை தன்னில் இந்திர நீலத் திட்ட எழில்நலத் தவிசி னும்பர் வந்துவீற் றிருந்தான் எல்லா மறைகட்கும் மறையாய் நின்றான்.	44
799	வீற்றிருந் தருளு மெல்லை வீரபத் திரன்தீப் பேரோன் ஆற்றல்கொள் கூர்மாண் டேசன் ஆடகன் ஐயன் ஏனோர் போற்றிசெய் அயனே மாலே புரந்தரன் முனிவர் தேவர் ஏற்றிடு தவிசு தோறும் இருந்தனர் இறைவற் சூழ.	45
800	வேறு அமையப்படும் அப்பொழு தத்தினில் ஆதி யண்ணல் விமலத்திரு மாமணங் காணுற மேலை யண்டச் சுமையுற்றிடும் எப்புவ னத்தருந் தொக்க நீரால் இமையச்சயி லந்துளங் குற்ற திடுக்கண் எய்தி.	46
801	பொன்பா லிமையந் துளங்குறறுழிப் போற்று சேடன் தன்பால் அவனி யெனலாந் துலைத்தட்டி ரண்டின் வன்பால தான படபா லதுதாழ மற்றைத் தென்பால தாற்ற உயர்ந்திட்டது தேவர் உட்க.	47
802	ஓங்குற் றதுதென் புவியாதலும் உம்ப ரெல்லாம் ஏங்குற் றனர்மண் ணுகோர்கள் இடுக்க ணுற்றுத் தீங்குற் றனவோ எமக்கென்று தியக்க முற்றார் பாங்குற் றிடுதொன் முனிவோரும் பரிய லுற்றார்.	48
803	இன்னோ ரெவருஞ் சிவனேயென் றிரங்க லோடும் முன்னோனு மன்ன செயல்கண்டு முறுவ லெய்தி அன்னோர் குறைநீத் திடநந்தியை நோக்கி ஆழி தன்னோர் கரத்திற் செறித்தானைத் தருதி யென்றான்.	49
804	என்றா னதுகாலையில் நந்தி யிறைஞ்சி யேகிக் குன்றாத கும்ப முனிவன்றனைக் கூவ அங்கட் சென்றான் அவனைக் கொடுபோய்ச்சிவன் முன்ன ருய்ப்ப மன்றார் கழல்கள் பணிந்தான் மலயத்து வள்ளல்.	50
805	தாழுந் தவத்தொன் றனைக்கண்ணுதற் சாமி நோக்கித் தாழுங் குறியோய் இவண்யாவருஞ் சார்த லாலே தாழும் புவிதக் கினமுத்தரஞ் சால ஓங்கத் தாழுஞ் சுவர்க்க நிலனுந் நனிதாழு மன்றே.	51
806	தெருமந் துழலுந் தரைமன்னுயிர் செய்த தொல்லைக் கருமந் தனைவிட் டயர்வெய்திக் கலங்குகின்ற பெருமந் தரமே முதலாய பிறங்கல யாவும் அருமந்த மேரு வரையுந்தவ றாகு மம்மா.	52
807	ஆனான் முனிகேள் ஒருநீயிவ் வசலம் நீங்கித் தேனார் மருத வளமேயதென் னாடு நண்ணி வானார் பொதிய மலைமேவுதி வைய மெல்லாம் மேனா ளெனவே நிகராதி விளங்கு மென்றான்.	53
808	பிறையொன்று வேணிப் பரனிங்கிது பேச லோடும் அறையொன்று தீஞ்சொற் றமிழ்மாமுனி அச்ச மெய்திக் குறையொன் றியான்செய் துளனோகொடி யேனை ஈண்டே உறையென் றிலைசே ணிடைச்செல்ல வுரைத்தி எந்தாய்.	54
809	என்னக் குறிய முனிவன்றனை எந்தை நோக்கி உன்னைப் பொருவும் முனிவோர் உலகத்தி லுண்டோ அன்னத் தவனும் உனைநேர்கிலன் ஆத லால்நீ முன்னிற் றெவையுந் தவறின்றி முடித்தி மன்னோ.	55
810	வேறுற்றிடு தொன்முனி வோர்களின் விண்ணு ளோரின் ஈறுற்றிடு மோவிது செய்கை எவர்க்கும் மேலாம் பேறுற்ற நின்னால் முடிவாகும் பெயரு கென்று கூறுற் றிடலும் முனியீது குறித்து ரைப்பான்.	56
811	வான்செய்த மேனி நெடுமான் மகவேள்வி மன்னன் தேன்செய்த கஞ்சத் தயனிற்கவிச் செய்கை தீயேன் தான்செய் திடவே பணித்திட்டனை தன்மை யீதேல் நான்செய் ததுவே தவம்போலும் நலத்த தெந்தாய்.	57
812	ஈங்கிப் பணியை யளித்தாயெனில் எந்தை யுன்றன் பாங்குற்ற புத்தேள் மணக்காட்சி பணிந்தி டாமல் நீங்கற் கரிதாங் கவல்கின்றதென் னெஞ்ச மென்ன ஓங்கற் கயிலைத் தனிநாயகன் ஓத லுற்றான்.	58
813	வேறு சிந்தைய தழுங்க லின்றித் தென்மலைச் சேறி அங்கண் வந்துநம் வதுவைக் காட்சி வழங்குதும் மகிழ்ந்து காண்டி நந்தமை யுன்னி யாங்கே நாள்சில இருத்தி பின்னர் முந்தையி லெமது பாங்கர் வருதியால் முனிவ என்றான்.	59
814	என்றிவை அமலன் செப்ப இசைதரு புலத்தினாகி மன்றமர் கழல்க டம்மைப் பன்முறை வணக்கஞ் செய்து நின்றுகை தொழுது போற்றி நெடிதுயிர்த் தரிதின் நீங்தித் தென்றிசை யெல்லை நோக்கிச் சிறுமுனி கடிது போனான்.	60
815	கிற்புறு மாயை வல்ல கிரவுஞ்ச வரையும் விந்த வெற்பதும் வன்மை சிந்த வில்வல னொடுவா தாவி கற்பனை யகன்று மாயக் காவிரி நீத்தத் தோடு முற்பகல் படர்ந்த தென்ன முனிவரன் தென்பாற் போனான்.	61
816	மறைபுகல் வேள்வி யாற்று மாவலி வலிகொள் காட்சிக் குறியவன் துணையாய் மற்றோர் குறளுமுண் டாங்கொ லென்னா நெறியெதிர் அவுணர் தம்முள் ஒருசிலர் நில்லா தோடச் சிறுமுனி வானம் நீந்திச் சிமையமா மலயம் புக்கான்.	62
817	முண்டகன் வலிகொண் டுற்ற மூவெயில் அழிப்பான் முன்னி அண்டரும் புவன முற்று மாகிய கொடிஞ்சி மான்றேர் பண்டொரு பதத்தா லூன்றிப் பாதலத் திட்ட அண்ணல் கொண்டதொல் லுருவ முன்னிக் குறுமுனி அங்கண் உற்றான்.	63
818	பொதியம தென்னும் வெற்பிற் புனிதமா முனிவன் வைகத் துதியுறு வடபாற் றென்பாற் புவனியோர் துலைபோ லொப்ப அதுபொழு துயிர்க ளானோர் அணங்கொரீஇ அரனை யேத்தி மதிமகிழ்ந் தமர்ந்தார் தொல்லை வதுவையின் செய்கை சொல்வாம்.	64
819	கதுமென மலயந் தன்னிற் கடமுனி சேற லோடு முதுமைகொ ளிமையம் புக்க முனிவருஞ் சுரருந் தேர்ந்து மதிமலி சடையெம் மண்ணல் வரம்பில்பே ரருளும் அன்னோன் பதமுறை வழிபட் டோர்தம் பான்மையும் பரவ லுற்றர்.	65
820	அங்கது பொழுது தன்னில் அரசன திசைவால் எங்கள் சங்கரி ஐயை காப்பச் சசியென்பான் அடைப்பை ஏநதக் கங்கைகள் கவரி வீசக் காளிகள் கவிகை பற்றப் பங்கய மான்கை பற்றிப் பாரதி பரவ வந்தாள்.	66
821	வந்திடு முலகை ஈன்றாள் வதுவையஞ் சாலை நண்ணி அந்தமொ டாதி யில்லான் அடிகளை வணங்க முன்னோன் முந்துறு தவிசின் றன்பான் முற்றிழை யிருத்தி யென்ன இந்திரை முதலோர் யாரு மெத்திட இருத்நதா ளன்றே.	67
822	இருந்திடு மெல்ல தன்னில் ஏலவார் குழலி யென்னுங் கருந்தடங் கண்ணி னாளைக் கண்ணுதற் பராப ரற்கு விரைந்தருள் செய்ய வுன்னி வேந்தன திசைவான் மேனை பெருந்தடம் புனலுஞ் சந்து மலர்களும் பிறவுந் தந்தாள்.	68
823	தருதலு மிமையத் தண்ணல் தாழ்ந்தன னிருந்து தேவி சிரகநீர் விடுப்ப ஆதி திருவடி விளக்கிச் சாந்தம் விரைமலர் புனைந்து நின்ற வியன்கடன் பலவுஞ் செய்து பொருவரு மகிழ்ச்சி யோடு பூசனை புரிந்தான் மாதோ.	69
824	பூசனை புரிந்த பின்னர்ப் புவனமீன் றாடன் கையைப் பாசம தகன்ற தொல்சீர்ப் பரஞ்சுடர் கரத்துள் வைத்து நேசமொ டளித்தே னென்னா நெடுமறை மனுக்கள் கூறி வாசநல் லுதக முய்த்தான் மருகனென் றவனை யுன்னி.	70
825	எங்குள பொருளுங் கோளு மீதலுந் தானே யாகுஞ் சங்கரன் உலக மெல்லாந் தந்திடுங் கன்னி தன்னை மங்கல முறையாற் கொண்டான் மலைமகன் கொடுப்ப வென்றால் அங்கவன் அருளின் நீர்மை யாரறிந் துரைக்கற் பாலார்.	71
826	ஆனதோ ரமைந் தன்னில் ஆடினர் அமரர் மாதர் கானம திசைத்தார் சித்தர் கந்தரு வத்த ரானோர் ஏனைய விருவர் தாமு மேழிசைக் கீதஞ் செய்தார் வானவர் முனிவர் யாரும் மறைகளை யறைய லுற்றார்.	72
827	அல்லியங் கமலந் தன்னில் அரிவையும் புண்டரீக வல்லியும் மற்று ளோரும் மங்கலம் பாட லுற்றார் சல்லரி திமிலை காளந் தண்ணுமை சங்க மாதிப் பல்லிய மியம்பிச் சூழ்ந்து பாரிடத் தொகையோர் ஆர்த்தார்.	73
828	அதுபொழு திமையத் தண்ணல் ஆபொழிந் திட்ட தீம்பால் கதலிமாப் பலவின் தீய கனிவகை நெய்தே னாதி மதுரமாஞ் சுவையின் வர்க்கம் பரம்பில வீற்று வீற்று நிதிகொள்பா சனத்தி லிட்டு நிருமலன் முன்ன ருத்தான்.	74
829	மறைநெறி யினைய வெல்லாம் மலைமக னுய்த்து மற்றெம் மிறையிவை நுகர்தல் வேண்டு மெனத்தொழ இனிதே யென்னாக் கறைமிடற் றணிந்த மேலோன் கரத்தினால் அவற்றைத் தொட்டாங் குறுபெருங் கருணை செய்தே உவந்தனங் கோடி யென்றான்.	75
830	தொன்மைகொ ளருளின் நீரால் துய்த்தன வாகத் தொட்ட நின்மல வுணவை மன்னன் நேயமோ டங்கண் மாற்றி இன்மலர் கந்தந் தீர்த்த மிவற்றொடு மொருசா ருய்ப்ப நன்மகிழ் வோடு வேதா நாயகற் குரைக்க லுற்றான்.	76
831	படங்கிளர் சேடன் தாங்கும் பார்விசும் புறையும் நீரார் அடங்கலும் மணஞ்செய் போதத் தவ்வவர்¢கடுத்த தாற்றி நடந்திடு மொழுக்கம் எந்தை நடத்திடல் வேண்டும் மன்றற் சடஙகினி யுளது முற்றத் தண்ணளி புரிதி யென்றான்.	77
832	என்னலு முறுவல் செய்தே இறையருள் புரிய வேதன் வன்னியு மதற்கு வேண்டும் பொருள்களும் மரபிற் றந்து பொன்னொடு புகரும் ஏனை முனிவரும் புடையிற் சூழத் தன்னிக ரில்லா மன்றற் சடங்கெலாம் இயற்றல் செய்தான்.	78
833	அந்தணர் கரண மெல்லா மாற்றியே முடிந்த பின்னர்த் தந்தையுந் தாயுமாகி உலகெலாந் தந்தோர் தம்மை முந்துற அயனும் பின்னர் முகுந்தனு மதற்குப் பின்னர் இந்திரன் முனிவர் வானோர் யாவரும் இறைஞ்ச லுற்றார்.	79
834	அரனுடன் உமையா டன்னை யாங்கவர் பணித லோடும் உருகெழு நிலையுட் கொண்ட உருத்திரத் தலைவ ரேனோர் பரிசனர் கணங்கள் யாரும் பணிந்தனர் அதன்பின் னாகக் கிரியுறை யிறைவன் மைந்தன் கேளொடு வணக்கஞ் செய்தான்.	80
835	தமதுமுன் பணிகின் றோர்கள் தமக்கெலா மீசன் றானும் உமையும்நல் லருளைச் செய்ய வோர்ந்திது பதமென் றுன்னி இமகிரி புரந்த வண்ணல் ஈண்டுறை நீரர்க் கெல்லாம் அமலன துணவு மற்றும் அளிப்பனென் றகத்துட் கொண்டான்.	81
836	ஆய்ந்திடு மறைகள் போற்று மாதிதன் தீர்த்தம் போது சாந்தமொ டவிகள் தம்மைச் சதுர்முகன் முதல்வா னோர்க்கும் வாய்ந்திடு முனிவர் யார்க்கும் மற்றுளார் தமக்கும் மன்னன் ஈந்திட வவற்றை அன்னோ ரியாவரும் அணிந்துட் கொண்டார்.	82
837	ஆலமா மிடற்றோற் கான அமலமாம் பொருளை யேற்றுச் சீலமோ டணிந்துட் கொண்டு சிந்தையுள் மகிழ்ந்து நந்தம் மூலமாம் வினைகட் கின்றே முடிபொருங் குற்ற தென்றார் மேலவர் அன்று பெற்ற வியப்பினை விளம்ப லாமோ.	83
838	அனையதோர் காலை தன்னில் அமலமாம் பொருள்க டம்மைப் பனிவரை யிறைவன் றானும் பன்னியுந் தமரு ளாரும் எனைவரு மருந்தி மேற்கொண் டெல்லையில் இன்ப முற்றார் வினைவலி யொருவி மேலாம் வீடுபே றடைந்து வார்போல்.	84
839	தன்னுறு கணவன் துஞ்சத் தாபத நிலைய ளாகி இன்னலை யடைந்தங் குற்ற இரதியவ் வெல்லை வந்து மன்னுயிர் முழுது மீன்ற மங்கையை மணந்த வள்ளல் பொன்னடி வணங்கித் தீயேன் புன்கணைத் தவிர்த்தி யென்றாள்.	85
840	சீருறு கணவன் இல்லாள் செப்பிய மாற்றங் கேளா ஆருயிர் முழுதும் நின்றே யனைத்தையு முணர்ந்து கூட்டும் பேரரு ளுடைய நாதன் பேதுறல் மடந்தை யென்னா மாரன்வந் துதிக்கும் வண்ணம் மனத்திடை நினைந்தா னன்றே.	86
841	நினைதரு மெல்லை தன்னில் நெடியமான் முதலா வுள்ள அனைவரு மருட்கை யெய்த அழுங்கிய இரதி நோக்கி மனமகிழ் சிறந்து கார்காண் மஞ்ஞையிற் களிப்ப அங்கட் குனிசிலை கொண்ட மாரன் கொம்மெனத் தோன்றி னானே.	87
842	முன்பொடு தோன்று மாரன் முதல்வியோ டிருந்த நாதன் பொன்புனை கமலத் தாள்முன் போந்தனன் தாழ்ந்து போற்றி என்பிழை பொறுத்தி யென்ன யாம்உனை முனியின் அன்றோ பின்பது தணிவ துள்ளம் பேதுறல் மைந்த என்றான்.	88
843	எரிபுனை நமது நோக்கால் இறந்தநன் னுடலம் நீறாய் விரைவொடு போயிற் றன்றே வேண்டினள் இரதி யன்னாட் குருவமா யிருத்தி ஏனை உம்பரோ டிம்மபர்க் கெல்லாம் அருவினை யாகி யுன்றன் அரசியல் புரிதி என்றான்.	89
844	செய்வினை முறையால் ஈசன் சித்தசற் கினைய கூறி அவ்வவன் அரசுஞ் சீரு மாணையும் வலியும் நல்கி மைவிழி யிரதி யோடு மன்னுதொல் புரத்துச் செல்ல மெய்விடை யுதவ அன்னோர் விரைந்துடன் தொழுது போனார்.	90
845	இரதியும் மதனு மேக இந்திர நீலத் திட்ட அரியணை யிருந்த நாதன் அம்மையொ டிழிந்து அன்னேர் திருவுரு வுடைய மேலோர் தேவர்மா முனிவ ரெனோர் பரவினர் செல்லப் பூதர் பல்லியந் தெழிப்பச் சென்றான்.	91
846	மன்னுயிர்ச் குயிராய் நின்றோன் மால்விடை யேறி மாதைக் தன்னொரு பாங்கிற் கொண்டு தழீஇக்கொடு நடத்தி வானோர் தொன்னிலை யமைந்து செல்லத் துவன்றியே கணங்கள் சுற்றப் பொன்னிய லிமையந் தீர்ந்து வௌ¢ளியம் பொருப்பில் வந்தான்.	92
847	அன்னதோர் காலை மாலை அயனைவெற் பரசை வேள்வி மன்னனை அமரர் தம்மை முனிவரை மாத ரார்கள் என்னவர் தமையுந் தத்த மிடந்தொறு மேகும் வண்ணம் முன்னுற விடுத்தா னென்ப மூலமும் முடிவு மிலோன்.	93
848	அடுகன லவன்கூர் மாண்டன் ஆடகன் ஐயன் சிம்புள் வடிவின னாதி யான வரம்பிலா உருத்தி ரர்க்குங் கடகரி முகத்தி னாற்குங் கணங்களில் தலைமை யோர்க்கும் விடையினை யுதவி ஐயன் வியன்பெருங் கோயில் புக்கான்.	94
849	ஏறெனுங் கடவுள் மீதில் இம்மென இழிந்து அன்னோர் கூறுடை முதல்வி யோடுங் கோநகர் நடுவ ணெய்தி ஆறணி சடையெம் மண்ணல் அரியணைப் பீட மீதில் வீறொடு தொன்மை யேபோல் வீற்றிருந் தருளி னானே.	95
850	அன்பினர்க் கௌ¤வந் துள்ள ஆதியம் பரமன் மாது அன்புடை யாகச் சீயத் தவிசின்வீற் றிருத்த லோடுந் துன்பகன் றிருபா லாகித் துவன்றிய உயிர்க ளெல்லாம் இன்பொடு போக மாற்றி இனிதமர் வுற்ற வன்றே.	96

ஆகத் திருவிருத்தம் - 850
11. திருவவதாரப் படலம் (851- 977)

851	பற்பக லினைய வாற்றாற் படர்தலும் பின்னோர் வைகல் முற்படும் அயன்மால் வேள்வி முதலவன் திசைகாப் பாளர் சொற்படு முனிவர் வானோர் யாவருந் தொல்லை மேரு வெற்பினிற் குழுமிச் சூரால் மிகமெலிந் திரங்கிச் சொல்வார்.	1
852	உலகினை அவுணர்க் கீந்தே யோகிபோல் வைகி நம்பால் மெலிவினைப் படுத்தி யாம்போய் வேண்டலும் இரக்க மெய்தி மலைமக டன்னை வேட்டான் மைந்தனைத் தந்து நம்மைத் தலையளி புரியான் வாளா இருப்பதென் தாணு வானோன்.	2
853	இவறலு மிகலு மின்றி யார்க்குமோர் பெற்றித் ததாகி அவரவர் வினைகள் நாடி அதற்படு பொருளை நல்குஞ் சிவனையாம் வெறுத்தல் குற்றஞ் சிறந்தநோன் பியற்றி டாதே தவறுசெய் தனமென் றெம்மை நோவதே தக்க தென்றார்.	3
854	ஆயினு மவன்றாள் போற்றி அடையின்நன் கனைத்து மாகுந் தீயன வகலு மீது திண்ணமாம் அதனால் இன்னுங் காய்கதிர் மதிசூழ் கின்ற கயிலைய கிரியின் முக்கண் நாயகற் கிதனைக் கூற நாமெலாம் போது மென்றார்.	4
855	போதர விசைந்த காலைப் பொன்னலர் கமலப் புத்தேள் மேதகு பரமன் செய்கை வினவியே ஏகல் வேண்டுந் தூதுவ னொருவன் றன்னைத் தூண்டிமுன் னறிது மென்றே ஊதையங் கடவு டன்னை நோக்கியீ துரைக்க லுற்றான்.	5
856	வடவரை யதனில் மூன்று மாண்குவ டெறிந்து வௌவி உடல்சின வரவ முட்க உதவியி லுய்த்த மைந்த படர்மதி மிலைச்சுஞ் சென்னிப் பண்ணவன் செயலை வௌ¢ளிக் கடிவரை நகரத் தெய்திக் கண்டனை மீடி யென்றான்.	6
857	பல்லிதழ் வனச மேலோன் இனையன பகர நோன்றாள் வில்லுடை மதன வேளை விழித்தடு கடவுள் முன்னஞ் செல்லுவ தரிது செல்லில் தீமையே பயக்கு மென்பால் ஒல்லுவ தன்றிச் செய்கை உள்ளமும் வெருவு மென்றான்.	7
858	கூற்றிது நிகழ்ந்த வேலைக் கோகன தத்து மேலோன் காற்றினுக் கரசை நோக்கிக் கம்பலை கொள்ளேல் யாண்டும் ஊற்றமொ டுலவல் செய்யு பொருவனை நீயே யன்றி வீற்றொரு தேவ ருண்டோ மேலிது புரிதற் பாலோர்.	8
859	உற்றுழி உதவி செய்வோர் உலப்புறா தெவையும் ஈவோர் அற்றமில் தவத்தா றுற்றோர் அமர்புரி வீர ராவோர் மற்றொரு பொருளும் வெ·கார் வருத்தமு மோரார் ஆவி இற்றிட வரினும் எண்ணார் இனிதென மகிழ்வ ரன்றே.	9
860	ஆதலின் எங்கட் கெல்லாம் ஆற்றிடு முதவிக் காகப் போதியால் ஐய என்று புகழ்ச்சியால் இனைய பல்வே றேதிடு பொருண்மை கூற இசைந்தனன் எழுந்து தீயின் காதலன் விடைகொண் டேகிக் கயிலைமால் வரையிற் சென்றான்.	10
861	குன்றதன் புடையில் வீழுங் குரைபுன லாற்றின் ஆடி மன்றலங் காமர் காவின் மலர்மணம் அளாவி வாரித் தென்றியா யசைந்து மெல்லச் சினகரம் புகுது மெல்லை நின்றதோர் நந்தி காணூஉ வுரப்பினன் நெடிது சீறி.	11
862	பொற்பிரம் பொன்று பற்றிப் பொலன்முதற் கடையைப் போற்றி நிற்புறும் ஆணை வள்ளல் நெடுஞ்சினத் துரப்ப லோடுங் கற்பொழி யெழிலி கான்ற கனையொலி கேட்ட பாம்பின் முன்படர் கின்ற காலோன் மொய்ம்பிலன் வெருவி வீழ்ந்தான்.	12
863	வேறு ஒல்லென வீழ்வுறும் உயிர்ப்பின் காவலன் எல்லையில அச்சமொ டிரங்கி யேயெழீஇத் தொல்லையின் உருக்கொடு தோன்றி நந்திதன் மல்லலங் கழல்களை வணங்கிக் கூறுவான்.	13
864	மாலயன் மகபதி வானு ளோரெலாம் ஆலமர் கடவுளை யடைதல் முன்னிநீ காலைய தறிந்தனை கடிது செல்கென மேலுரை செய்தனர் வினையி னேனுடன்	14
865	கறுத்திடு மிடறுடைக் கடவு ளாடலைக் குறிக்கரி தஞ்சுவல் குறுக என்றியான் மறுத்தனன் அனையர்தம் வருத்தங் கூறியே ஒறுத்தெனை விடுத்தன ருடைய வன்மையால்.	15
866	ஆதலின் அடியனேன் அஞ்சி யஞ்சியே மேகு தென்றியாய் மெல்ல வந்தனன் ஓதிட நினைந்திலன் உனக்கு மற்றிது பேதைமை உயர்வினேன் பிழைபொ றுத்திநீ.	16
867	தானவர் தொழவரு தகையில் சூரனால் மானம தொருவியே வருத்துற் றோய்ந்தனன் ஆனதொன் றுணர்கிலேன் அறிவு மாழ்கினேன் கூனைய தேவரு மினைய நீரரே.	17
868	அறைதரு கணத்தரு ளாதி யாகிய இறைவநின் முனிவினுக் கிலக்குற் றாரிலை சிறியவென் பொருட்டினாற் சீற்றங் கோடியோ பொறைபுரிந் தருளெனப் போற்றி வேண்டினான்.	18
869	ஆண்டகை நந்தியெம் மடிகள் அவ்வழி மூண்டெழு தன்பெரு முனிவு தீர்ந்தியாம் ஈண்டுநின் னுயிர்தனை யீதும் நிற்கலை மீண்டனை போகென விடைதந் தேவினான்.	19
870	சீரிய நந்தியந் தேவன் ஏவலும் மாருதன் அவனடி வணங்கி வல்லையின் நேரறு கயிலையின் நீங்கி நீடுபொன் மேருவில் விண்ணவர் குழுவை மேவினான்.	20
871	மேவரு காலினான் விரிஞ்சன் மாயவன் பூவடி வந்தனை புரிந்து நந்திதன் காவலின் வன்மையும் நிகழ்ந்த காரியம் யாவதும் முறைபட இயம்பி னானரோ.	21
872	காற்றுரை வினவியே கமலக் கண்ணணும் நாற்றிசை முகத்தனும் நாகர் செம்மலுஞ் சாற்றருந் துன்பினர் தம்மி லோர்ந்திடாத் தேற்றமொ டினையன செப்பல் மேயினார்.	22
873	எந்தைதன் செய்கைதோர்ந் தேகு நீயென வெந்திறல் மருத்தினை விடுத்தும் ஆங்கவன் நந்திதன் னாணையால் நடுக்க முற்றிவண் வந்தனன் அச்சுறு மனத்த னாகியே.	23
874	மன்னிய கயிலைமால் வரையின் யாமெலாம் இன்னினி யேகியே ஈசன் றன்முனம் உன்னருங் காலமொ டுற்ற நங்குறை பன்னுதல் துணிபெனப் பலருங் கூறினார்.	24
875	இவ்வகை யவரெலாம் இசைந்து செம்பொனின் மெய்வரை நீங்கியே வௌ¢ளி வெற்பினில் தெய்வதக் கோயின்முன் சென்று நந்தியை அவ்விடை தொழுதிவை அறைதல் மேயினார்.	25
876	வேறு நந்திந் தேவுகேள் நங்கள்பால் துன்பெலாஞ் சிந்தைசெய் திடுதியத் தேவதே வற்கியாம் வந்தவா றோதியே வல்லைநீ எமையவன் முந்துறக் காட்டெனா முகமனோ டுரைசெய்தார்.	26
877	மற்றிவா றுரைசெய்யும் வானவத் தொகையினை நிற்றிரால் என்றவண் நிறுவியே உறையுள்போய்ச் கற்றைவார் சடைமுடிக் கண்ணுதற் கடவுடன் பொற்றடந் தாள்களைத் தொழுதனன் புகலுவான்.	27
878	அண்ணலே உனதுபொன் னடிகளைக் காணிய விண்ணுளோர் யாவரும் வேந்தன்மா லயனொடு நண்ணினா ரென்றலும் நந்தியைத் தெரிகுறீஇத் கண்ணிலா வேணியான் தருதியென் றருள்செய்தான்.	28
879	அருள்புரிந் திடுதலும் ஆதியம் பண்ணவன் திருமலர்த் தாள்களைச் சென்னியிற் சூடியே விரைவுடன் மீண்டுறா வேதன்மா லாதியாஞ் சுரரெலாம் வம்மெனத் தூயவன் கூவினான்.	29
880	கூவியே அருடலுங் கொண்டல்பே ரொலியினால் தாவிலா மகிழ்வுறுஞ் சாதகத் தன்மையாய்ப் பூவினா யகன்முதற் புகலும்வா னவரெலாந் தேவதே வன்முனஞ் செல்லுதல் மேயினார்.	30
881	அம்மையோர் பங்குற அரியணைக் கண்ணுறும் எம்மையாள் இறைவன்முன் னெய்தியே ஆங்கவன் செம்மைசேர் தாள்களைச் சென்னியால் தாழ்ந்தெழீஇப் பொய்ம்மைதீர் அன்பினால் இனையவா போற்றுவார்.	31
882	வேறு நோக்கினும் நுழைகிலை நுவலு கின்றதோர் வாக்கினும் அமைகிலை மதிப்ப வொண்கிலை நீக்கரும் நிலைமையின் நிற்றி எந்தைநீ ஆகிய மாயமீ தறிகி லேமரோ.	32
883	இருமையு மொருமையும் இ�